Το ζητούμενο για τον Παναθηναϊκό στην Τρίπολη ήταν η κατάκτηση της νίκης, μετά τη βαριά ήττα από την Μπέτις, τον ευρωπαϊκό αποκλεισμό και φυσικά την κούραση των πράσινων από την υπερπροσπάθεια και το μακρινό ταξίδι στη Σεβίλλη.

Οι “πράσινοι”, υπό αυτή την έννοια, έκαναν το καθήκον τους απέναντι στον Αστέρα και επί της ουσίας “καθάρισαν” το ματς από το πρώτο ημίχρονο.

Ένα πρώτο ημίχρονο στο οποίο το “τριφύλλι” κυριάρχησε, έβαλε δυο γκολ με πέναλτι των Ζαρουρί και Τετέι, είχε κι άλλες ευκαιρίες για περισσότερα τέρματα και η εικόνα του αγώνα ήταν τέτοια που έδειχνε ότι η ομάδα του Ράφα Μπενίτεθ θα είχε ένα εύκολο πέρασμα από την πρωτεύουσα της Αρκαδίας. Οι “πράσινοι”, παρά τις 6 αλλαγές στο βασικό σχήμα, είχαν συνοχή για 60 λεπτά, έβγαζαν σοβαρότητα στον αγωνιστικό χώρο, είχαν τον Τετέι ξανά σε εξαιρετική κατάσταση με γκολ, πολλές ωραίες ενέργειες, πάθος (ο διεθνής φορ σκόραρε ξανά, αλλά το γκολ ορθώς ακυρώθηκε ως οφσάιντ) και δεν έδιναν περιθώρια στον Αστέρα για αντίδραση.

Στο τελευταίο ημίωρο, η εικόνα δεν ήταν ανάλογη. Ο Παναθηναϊκός χαλάρωσε επικίνδυνα, με αποτέλεσμα να μην απειλεί, να κάνει φτηνά λάθη, να μην αποδίδει καλό ποδόσφαιρο και να βλέπει τον Αστέρα να μπαίνει στο παιχνίδι από το πουθενά στο 82΄, όταν από λάθος απομάκρυνση του Κυριακόπουλου και αυτογκόλ του Ινγκασον έγινε το 1-2 για να δώσει ένα ενδιαφέρον στο ματς…

Εν τέλει, δεν άλλαξε το παραμικρό. Οι “πράσινοι” δεν απειλήθηκαν στα υπόλοιπα λεπτά, πήραν αυτό που ήθελαν, εκμεταλλευόμενοι τις απώλειες βαθμών των Ολυμπιακού και ΠΑΟΚ και πλέον έχουν ένα στόχο: Να μπουν στα πλέι οφ με νοοτροπία σαν να διεκδικούν τον τίτλο. Αυτό θα πρέπει να είναι το πνεύμα της ομάδας σε κάθε ματς, σε κάθε ντέρμπι στη διαδικασία που θα ακολουθήσει για την τελική ευθεία στο πρωτάθλημα. Το βέβαιο είναι ότι εκεί, χαλάρωση σαν αυτή των τελευταίων λεπτών στην Τρίπολη, δεν θα επιτρέπεται…