Ο Βασίλης Βέργης γράφει γιατί είναι -δυστυχώς για τον Παναθηναϊκό- αλήθεια, ότι “αξιολογούν και θα κρίνουν στο τέλος των play off” αν θα συνεχίσει τη νέα περίοδο στον πράσινο πάγκο ο Ράφα Μπενίτεθ.

Παρένθεση: Ο Μπενίτεθ, θυμάστε, πειραματίστηκε αρκετό καιρό με σχήματα και πρόσωπα στην 11αδα του Παναθηναϊκού, δέχτηκε (ορθά) κριτική γι αυτό αλλά μετά την κάκιστη βραδιά με την ΑΕΛ κατάλαβε (από τις αποδοκιμασίες του κόσμου αλλά και την έντονη δυσφορία της διοίκησης) ότι ΚΑΙ “το φέτος” παίζει σημαντικό ρόλο. Καθιέρωσε την 3άδα στην άμυνα, ο Παναθηναϊκός ξεπέρασε τον Λεβαδειακό και μπήκε στα play off, απέκλεισε την Βικτόρια Πλζεν, νίκησε στο πρώτο ματς την Μπέτις, αλλά αποκλείστηκε από την ανώτερη Ισπανική ομάδα στη ρεβάνς, όντας κακός αλλά και με δικαιολογημένα παράπονα από τη διαιτησία.

Θα περίμενε λοιπόν ο καθένας ότι “συζήτηση για Μπενίτεθ” δεν θα ξαναρχόταν στο προσκήνιο. Κι όμως… Εδώ μιλάμε για Παναθηναϊκό της τελευταίας 15ετίας. Με δυο λόγια αρχίζει εκεί που τελειώνει η λογική.

Τις τελευταίες ημέρες τα ρεπορτάζ διαδέχονται το ένα το άλλο. Όλα έχουν ένα κεντρικό άξονα: Η παραμονή του Ράφα Μπενίτεθ στον πάγκο του Παναθηναϊκού για τη νέα σεζόν ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΛΕΙΔΩΣΕΙ. Υπάρχουν κάποια θετικά μα και άλλα τόσα που δεν θεωρούνται θετικά από εκείνους που τον… αξιολογούν μέχρι να λάβει την τελική απόφαση ο Αλαφούζος!

Την πρώτη φορά που το άκουσα είπα “Δεν γίνεται να είναι αλήθεια. Θα πρόκειται για λάθος, υπερβολή, ακόμη και για προσπάθεια φθοράς του Ισπανού”.

Κι όμως. Ούτε ψέμα είναι βγαλμένο από το μυαλό “ευφάνταστων δημοσιογράφων” ούτε επιδίωξη κάποιων “να κάνουν πόλεμο στον Ράφα”. Δυστυχώς για τον Παναθηναϊκό και τον ταλαιπωρημένο κόσμο του είναι αλήθεια: Ο Ράφα Μπενίτεθ βρίσκεται “υπό κρίση”. Περιμένουν, λέει, τα play off, όχι μόνο για να πάρει αποτελέσματα αλλά και για να δουν “την μπάλα που θα παίξει η ομάδα”. Λες και ξαφνικά το συγκεκριμένο ρόστερ θα αρχίσει να παράγει “βραζιλιάνικη μαγεία”. Σε κάποιους -εντός του συλλόγου- δεν αρέσει η 3άδα στην άμυνα γιατί λέει “κάνει τον Παναθηναϊκό να παίζει ταμπούρι σα μικρή ομάδα”, σε άλλους δεν αρέσει επειδή “δεν βάζει τον Γιάγκουσιτς βασικό”, άλλοι σχολίαζαν με δηκτικό τρόπο “Γιατί έβαλε Ρενάτο και Μπακασέτα στη Σεβίλλη;”, άλλοι αναφέρουν ότι υπάρχει “δυσκολία στην επικοινωνία με τον Ισπανό” και πάει λέγοντας.

Επαναλαμβάνω: Θα ήταν ευλογία για τον Παναθηναϊκό αν όοοολα αυτά έβγαιναν από την κοιλιά των δημοσιογράφων. Όμως ούτε από την κοιλιά ούτε από τη φαντασία τους βγαίνουν.

Η εν λόγω “παλαβομάρα” είναι ακόμη μία πραγματικότητα στον Παναθηναϊκό, η διοίκηση του οποίου δεν λέει να πράξει το αυτονόητο εδώ και 3,5 χρόνια: από τα Χριστούγεννα του 2023 όταν απέλυσε τον Γιοβάνοβιτς και μετά κάνει το ένα λάθος μετά το άλλο (όχι ότι πριν δεν έκανε, φυσικά…)

Προσέλαβε τον Μπενίτεθ στα τέλη Οκτώβρη του 2025, του δίνει ένα καράβι εκατομμύρια συμβόλαιο αλλά δεν έχει καταλήξει αν τον Μάιο του 2026 θα του πει “Μένεις”. Βρείτε εσείς ένα ψήγμα λογικής γύρω από αυτό να μου το πείτε κι εμένα.

Το απλό, το προφανές, το ποδοσφαιρικό, είναι να στηρίξεις τον προπονητή που έφερες όντας το κορυφαίο όνομα που έχει καθίσει ποτέ σε ελληνικό πάγκο, να του δώσεις τη δυνατότητα (και το μπάτζετ) να χτίσει το καλοκαίρι τον Παναθηναϊκό όπως εκείνος πιστεύει, να κάνει προετοιμασία και να κριθεί μαζί με αυτό που θα δημιουργήσει ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ.

Ενα ποδοσφαιρικό πλάνο πρέπει επιτέλους να στηρίξει ο Γιάννης Αλαφούζος και οι άνθρωποι που έχει επιλέξει για συνεργάτες του. ΕΝΑ, έτσι για… διαφορά. Οχι να τα γκρεμίζει κάθε τρεις και λίγο λες και ο Παναθηναϊκός είναι το γεφύρι της Αρτας.

Γιατί αν αποφασίσουν μετά από 7,5 μήνες συνεργασίας να πουν τον Μάιο στον Μπενίτεθ “Ευχαριστούμε αλλά κρίναμε ότι δεν μας κάνετε”, θα πρέπει να εξηγούν στον… επόμενο “επώνυμο προπονητικό στόχο τους” πως είναι δυνατόν να απολύεις έτσι για πλάκα έναν τεχνικό που κουβαλάει μια καραβιά ευρω-τίτλων δίχως καν να τον αφήσεις να δουλέψει.

Εκτός κι αν κάνουν ξανά τη… διαφορά αποφασίζοντας αντί να προσλαμβάνουν ένα, να συμφωνούν κατευθείαν με τρεις προπονητές για τη σεζόν, ώστε να έχουν έτοιμο κάθε φορά και τον αντικαταστάτη εκείνου που θα απολύουν!