Ολη την εβδομάδα μου ερχόντουσαν μηνύματα στο ραδιόφωνο από ξυπνητζήδες: «Νικολογιάννη η ομάδα σου θα το χτυπήσει το ματς με τον ΠΑΟΚ η θα ανοίξει τα πόδια;». Η απάντηση στα αστεία παπαγαλάκια ήταν «για άνοιγμα στα πόδια κοιτάχτε τον καθρέπτη σας και τις ομάδες, που υποστηρίζετε και τον Παναθηναϊκό, μην τον πιάνετε στο στόμα σας».

Και πήγε ο Παναθηναϊκός στην Τούμπα και παρουσιάστηκε μία ομάδα με 200% συγκέντρωση και παίκτες, που έδωσαν και την ψυχή τους , για να πάρουν αποτέλεσμα. Το 0-0 σαφώς δεν έφθανε στον Παναθηναϊκό, που ήθελε τη νίκη, μπορεί να γίνει οποιαδήποτε συζήτηση, ότι δεν πήρε παραπάνω ρίσκα, όλοι είδαν, όμως, ότι ο Παναθηναϊκός πήγε στην Τούμπα και έπαιξε με μεγάλη ψυχή και έβγαλε αντίδραση με στόχο να πάρει αποτέλεσμα.

Μετά τις πολύ κακές εμφανίσεις σε αυτό το γήπεδο και τα τέσσερα γκολ τη φετινή χρονιά ο Μπενίτεθ κοίταξε πρώτα να μπλοκάρει τον ΠΑΟΚ και το πέτυχε. Με τον Μπακασέτα στον Οζντόεφ και τον Τσιριβέγια στον Ζαφείρη, ο ΠΑΟΚ δεν μπορούσε να απειλήσει από τον άξονα και στα άκρα τα δύο στόπερ στις πλευρές ντούμπλαραν τα αντίστοιχα μπακ.

Ετσι η μοναδική μεγάλη φάση του ΠΑΟΚ, ήταν από στημένο του Παναθηναϊκού, όταν ο ΠΑΟΚ έφυγε στον χώρο, ο Κωσταντέλιας δεν πιανόταν, αλλά ο Λαφόν νίκησε τον Γερεμέγεφ. Σε όλο το υπόλοιπο παιχνίδι ο ΠΑΟΚ δεν μπορούσε να απειλήσει. Μάλιστα μετά και τις αλλαγές αυτός που φαινόταν, ότι μπορεί να απειλήσει περισσότερο ήταν ο Παναθηναϊκός και όχι ο ΠΑΟΚ, που καιγόταν πιο πολύ  στην μάχη, που δίνει για τον τίτλο.

Αμυντικά ο Παναθηναϊκός πήρε δέκα με τόνο και είχε και ένταση στο παιχνίδι του και δεν μάσησε στο ξύλο, που έφαγε κυρίως ο Τετέι( είναι απίστευτο που τελείωσε το ματς χωρίς κάρτα ο Κετζιόρα). Από την άλλη πλευρά, όμως, ο Παναθηναϊκός επιθετικά ήταν πολύ λίγος. Είχε μόνο μία μεγάλη στιγμή, από έξυπνο χτύπημα φάουλ του Τσιριβέγια, που έβγαλε μόνο του τον Ζαρουρί στο 64, αλλά το πλασέ του το διαγώνιο δεν βρήκε στόχο.