Τρία χρόνια με την πλάτη στον τοίχο, κόντρα σε όλα, απέναντι στη μοίρα την ίδια, ενώ οι πάντες θα λύγιζαν ή θα τα παρατούσαν, αυτός συνεχίζει και το… όπου βγει, φοβίζει τους υπόλοιπους.

Μουσική και αθλητισμός. Στίχοι και μπάσκετ. Σύνδεση δυνατή, κουλτούρα του σποτ. Με μια πιο… Παναθηναϊκή πινελιά την τελευταία τριετία. Το «μέχρι τέλους» από 17ο τον έβγαλε πρώτο στην Ευρώπη και σμπαραλιάζοντας το σύστημα στην Ελλάδα. Το «σαν ηφαίστειο που ξυπνά» μετέτρεψε το ΟΑΚΑ σε «T-Center», από τα 3-4.000 εισιτήρια, στα συνεχόμενα sold out και τα 15.000 διαρκείας.

Το «δεν θα πας πουθενά», οδήγησε από την τεράστια/ιστορική συμφωνία με τον Κώστα Σλούκα, μέχρι τα deals με τον Κέντρικ Ναν. Μικρή μετατροπή τότε, όταν και έγινε «δεν θα πας πουθεΝΑΝ».

Επιλογές με υπογραφή Δημήτρη Γιαννακόπουλου. Ιδιοκτήτης, εμπνευστής, μέχρι και dj. Κάνοντας μόδα ακόμη και τις μουσικές του επιλογές συνδυαστικά με τον Παναθηναϊκό. Πέρα από τη δυναμική και τη δύναμη της ίδιας της ομάδας.

Φέτος επιλέχτηκε το «κόντρα». Ταιριαστό μέχρι εκεί που δεν πάει. Από την αρχή της τριετίας επαναφοράς της «πράσινης» κληρονομιάς εκεί που αξίζει, αυτό κάνει ο Παναθηναϊκός, αυτό κάνει ο DPG7000. Κόντρα στα εμπόδια, στις δυσκολίες, στη γνώμη πως «είναι αδύνατο». Κι όπου βγει…

Κόντρα στο αδύνατο να έρθει ο Σλούκας στον Παναθηναϊκό. Κόντρα στο να πειστεί ο Ναν να μείνει στην Ελλάδα και να μη γυρίσει στις ΗΠΑ. Κόντρα στο να βγει το NBA out. Κόντρα στο σύστημα εντός συνόρων. Κόντρα στην πληγή της διαιτησίας που δεν κλείνει η Euroleague.

Κόντρα στην γκίνια των υποθέσεων Βαλαντσιούνας, Γιαμπουσέλε. Κόντρα στις πιθανότητες για να έρθει ο Χέις-Ντέιβις. Κόντρα στην γκίνια του σοβαρού τραυματισμού του Λεσόρ. Κόντρα στα κρατικά χρήματα, στη διαρκή εύνοια, τη νοοτροπία που κάνει τα παιδιά να κλαίνε.

Κόντρα σε μια διαμορφωμένη κατάσταση στην ίδια την ομάδα, η οποία έμοιαζε μη αναστρέψιμη. Κόντρα στις φωνές «διώξε». Κόντρα σε προσωπικά χτυπήματα ύπουλα, «βρώμικα», χωρίς ηθικούς φραγμούς.

Εκεί που θα λύγιζαν οι πάντες. Μαζί ο Παναθηναϊκός και ο ιδιοκτήτης του. Πόσες και πόσες φορές η πλάτη δεν βρέθηκε στον τοίχο και φαινόταν πως είναι θέμα χρόνου να πέσει. Να γκρεμιστεί, να τα παρατήσει το «τριφύλλι» αποδεχόμενο τη μοίρα της αποτυχίας. Μόνο που αυτή η λέξη απουσιάζει από το λεξικό του ιδιοκτήτη και της συνολικής νοοτροπίας που έχει το κλαμπ. Η κληρονομιά του.

Κόντρα στο φάσμα του αποκλεισμού με την Μακάμπι Τελ Αβίβ στο Game 4. Κόντρα στο 0-2 του πρωταθλήματος το ’24. Κόντρα στο «σπάσιμο» έδρας που έκανε η Έφες. Κόντρα στον ντροπιαστικό αποκλεισμό που ερχόταν, έξι αγωνιστικές πριν. Όταν ακολουθούσαν τα ματς με Ζαλγκίρις, Ερυθρό Αστέρα, Ντουμπάι BC, Μονακό, Χάποελ, Μπαρτσελόνα.

Μια… σταγόνα στο καντήλι του να έχει, θα φέρνει τα πάνω κάτω. Όποιος κι αν είναι απέναντι. Όσα λεφτά κι αν χρειάζεται να ξοδευτούν. Όση προσωπική φθορά κι αν απαιτείται.

Κόντρα κι όπου βγει… Τώρα… Πάντα…