Οι οπαδοί λαχταράνε κάθε χρόνο μεταγραφές. Πολλές μεταγραφές. Οι προπονητές θέλουν ένα ρόστερ συγκεκριμένων παικτών

H τρέλα που έχουμε για μεταγραφές κάθε χρόνο, δεν είναι ελληνική – όλοι οι οπαδοί, όλων των ομάδων σε όλο τον κόσμο, θέλουν να βλέπουν «φρέσκα» πρόσωπα κάθε καλοκαίρι, μην σας πω και στη μεταγραφική περίοδο του χειμώνα, ακόμα κι αν η ομάδα τους είναι σούπερ – επιτυχημένη, με καλό ρόστερ, σε καλές ηλικίες και στην πραγματικότητα χρειάζεται απλά μερικές πινελιές. Σαν να παίζουν Championship Manager ή Football Manager στην πραγματική ζωή. Μόνο που το ποδόσφαιρο, δεν είναι Manager. Και όταν κάθε καλοκαίρι αλλάζεις τη μισή ομάδα, τότε οι πιθανότητες όλοι αυτοί να ενσωματωθούν ομαλά και η ομάδα να αποκτήσει ομοιογένεια τη στιγμή που πρέπει, λιγοστεύουν επικίνδυνα.

Ο Παναθηναϊκός φυσικά δεν είναι εξαίρεση σε αυτή την «τάση» – ειδικά από τη στιγμή που έκλεισε μια ακόμα αποτυχημένη χρονιά. Με έναν αστερίσκο ωστόσο: το πρόβλημα της ομάδας, δεν μοιάζει να είναι οι παίκτες χαμηλής ποιότητας ή ελάχιστου ταλέντου, δεν είναι με άλλα λόγια ο Παναθηναϊκός του Καζιγιάμα, του Εσπάρθα και του Κάιπερς, αλλά υπάρχουν παίκτες σε νεαρή ηλικία, για τους οποίους έγινε μια σοβαρή επένδυση και οι οποίοι δεν έδειξαν όσα μπορούν να κάνουν. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που επιλέχθηκε ο Νίστρουπ για τον πάγκο της ομάδας: να αξιοποιήσει τους καλούς παίκτες που υπάρχουν, πριν απαξιωθούν, βαρεθούν, «σαπίσουν» ποδοσφαιρικά και αναγκαστεί η ομάδα να ψάξει τρόπο να τους δώσει κάπου αλλού.

Οι προτεραιότητες είναι συγκεκριμένες

Ασφαλώς και ο Παναθηναϊκός χρειάζεται συγκεκριμένης ποιότητας παίκτες, σε συγκεκριμένες θέσεις. Αλλά όχι να πάρει παίκτες «για να πάρει», για να γίνει ντόρος στα sites ή να πετύχει επικοινωνιακές νίκες – έχει ανάγκη από κανονικές νίκες και όχι επικοινωνιακές. Πολύ σωστά επίσης θα ξεκινήσει τις κινήσεις από τη θέση του τερματοφύλακα, από εκεί που παραδοσιακά λέμε ότι «ξεκινά η 11άδα»: η ομάδα ταλαιπωρήθηκε πολύ από τα ψυχολογικά του Ντραγκόφσκι, την αστάθεια του Λαφόν, ο Μπενίτεθ αδίκησε τον Κότσαρη που στάθηκε «παλικάρι» όταν έμεινε για ένα διάστημα ο μόνος διαθέσιμος τερματοφύλακας και δεν έδωσε μισή ευκαιρία στον Τσάβες, που είχε κάνει μερικά σπουδαία παιχνίδια με τον Παναιτωλικό. Καταλαβαίνω ότι ευσεβής πόθος είναι ο Οδυσσέας Βλαχοδήμος, αλλά εύκολη περίπτωση δεν τη λες και είμαι σίγουρος ότι υπάρχει μπόλικο ψάξιμο και η ομάδα είναι διατεθειμένη να δώσει όσα χρήματα χρειαστούν, για να βρει λύση σε ένα πρόβλημα που την έχει ταλαιπωρήσει αρκετά.

Της «αμύνης τα παιδιά» επίσης χρειάζονται ενισχύσεις: Καλάμπρια και Κυριακόπουλος έπαιξαν ουσιαστικά μόνοι τους όλη τη χρονιά τη δεξιά και την αριστερή πτέρυγα και εκεί πρέπει να έρθουν παίκτες που δεν θα είναι αναπληρωματικοί, αλλά εν δυνάμει βασικοί, έτοιμοι να διεκδικήσουν τη θέση. Στο κέντρο της άμυνας, επίσης πρέπει να αξιολογηθούν σωστά οι παίκτες που υπάρχουν – και σίγουρα να αντικατασταθεί ο Γέντβαϊ που φεύγει, με έναν κεντρικό αμυντικό νεότερο, πιο γρήγορο και κυρίως λιγότερο επιρρεπή στα λάθη.

Μεγάλη είναι η ανάγκη και στο «8» για τον Παναθηναϊκό, που αναζητά έναν παίκτη που μπορεί να κάνει τη διαφορά, έναν «Ρενάτο» που δεν σπάει – δεν χαλάει, που θα είναι γενικά διαθέσιμος και όχι πού και πού, που θα μπορεί να απλώνει το παιχνίδι, να πατάει την αντίπαλη περιοχή και να κρατάει τη θέση του όταν η ομάδα αμύνεται. Και αναλόγως τις εξελίξεις, μπορεί να προκύψει και ανάγκη για «εξάρι», διότι το παιχνίδι που προτιμά ο Νίστρουπ απαιτεί κλεψίματα και γρήγορη μετάβαση στην άμυνα.

Οι πιο μπερδεμένες περιπτώσεις, αφορούν στη μεσοεπιθετική γραμμή: ο κόσμος «απαιτεί» ένα εξτρέμ κλάσης, την ώρα που υπάρχει ο Αντίνο, ο Ζαρουρί, ο Πελίστρι και ο Παντελίδης, ενώ εκεί μπορούν να παίξουν ακόμα ο Ταμπόρδα και ο Γιάγκουσιτς. Με άλλα λόγια, μοιάζει περισσότερο λογικό να αξιοποιηθούν οι πραγματικά καλοί μεσοεπιθετικοί του Παναθηναϊκού, παρά να αγοραστεί ακόμα ένας – εκτός αν προκύψουν αποχωρήσεις ή/και πωλήσεις. Ο Τζούριτσιτς είναι πιθανόν να αποχωρήσει, ενώ κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει την πώληση του Πελίστρι, που όσα χρόνια και να περάσουν ούτε πιο ανθεκτικός γίνεται στους τραυματισμούς, ούτε έχει μάθει να βάζει τη μπάλα στα δίχτυα από τα τρία μέτρα…

Σε ό,τι έχει να κάνει με τον φορ, τα πράγματα είναι απλά: αν – επιτέλους – ο Ντέσερς είναι υγιής, τότε ο Παναθηναϊκός έχει – μαζί με τον Τεττέη – δυο επιθετικούς υψηλής ποιότητας. Και απλά πρέπει να δει αν ο Σφιντέρσκι μπορεί να πουληθεί και αν ο Πάντοβιτς μπορεί να σταθεί ως τρίτος, διαφορετικά θα πρέπει να πάρει έναν νέο και εξελίξιμο παίκτη για να πλαισιώσει τους άλλους δυο. Αν από την άλλη κρίνουν στην ομάδα ότι ο Ντέσερς δεν είναι πιθανό ότι θα ξαναβρεθεί στο επίπεδο που ήταν όταν τον απέκτησαν, τότε πρέπει να γίνει ένα πολύ προσεκτικό ψάξιμο, ώστε να βρεθεί ένας επιθετικός που μπορεί να προσφέρει 15 γκολ τουλάχιστον μέσα στη σεζόν και να λύσει πολλά από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ομάδα απέναντι σε κλειστές αμυνες.