Ο Γκερσόν Γιαμπουσέλε θα φορέσει τα πράσινα και έρχεται για… διπλοβάρδια, στο «4» και στο «5» του Παναθηναϊκού.

Γκερσόν Γιαμπουσέλε, λοιπόν… Ο Γάλλος θα είναι ο παίκτης που θα συμπληρώσει τη front line του Παναθηναϊκού, σε μια πολύ ηχηρή κίνηση που ενισχύει ακόμη περισσότερο τους «πράσινους».

Όπως και οι τρεις προηγούμενες προσθήκες, έγινε και αυτή με υπογραφή Ζέλικο Ομπράντοβιτς, ο οποίος φαίνεται πως είχε ως πρώτο ζητούμενο στις μεταγραφές να αυξήσει τη σκληράδα σε ένα ρόστερ που μέχρι πρότινος ξεχείλιζε από ποιότητα αλλά δεν είχε ισορροπία. Ο 30χρονος άσος μπορεί να μην είναι κλασικός σέντερ, ωστόσο διαθέτει χαρακτηριστικά που «κουμπώνουν» και στις δύο θέσεις των ψηλών.

Και ο «Ζοτς», μολονότι ο συγκεκριμένος παίκτης ίσως του στέρησε την Ευρωλίγκα με την Παρτίζαν το 2023 ξεκινώντας το «ταβερνόξυλο» που έφερε τον αποκλεισμό από τη Ρεάλ από 0-2 στα playoffs, επέλεξε ξεκάθαρα τον συγκεκριμένο παίκτη για να του καλύπτει ΚΑΙ το «4», αλλά ΚΑΙ το «5».

Τεσσάρι ή πεντάρι; Και γιατί όχι… και τα δύο!

Ο Γιαμπουσέλε έχει ύψος 2,01μ., ωστόσο η τερατώδης του δύναμη, σε συνδυασμό με τον μεγάλο του όγκο (120 κιλά μετρήθηκε πέρσι στο ΝΒΑ και ήταν στο Top 12 των παικτών), όπως και τα πολύ μακριά του χέρια (άνοιγμα στα 2,17μ.!) τού δίνουν την ευχέρεια να παίζει ΚΑΙ στις δύο θέσεις, αν και κάποιοι θα υποστήριζαν πως είναι κοντός για αμφότερες.

Η μοναδικότητα του Γάλλου άσου είναι πως μπορεί να αξιοποιήσει διαφορετικές αρετές του παίζοντας στο «4» ή στο «5». Όταν είναι πάουερ φόργουορντ, εκμεταλλευόμενος τη διάπλασή του μπορεί να εκθέσει τους πιο αδύναμους αντιπάλους του και να τους βάλει μέσα στο καλάθι, ενώ όταν χρησιμοποιείται στο «5», αξιοποιεί περισσότερο το καλό μακρινό του σουτ. Σε ό,τι αφορά στην άμυνα, είναι πολύ καλός ριμπάουντερ, σίγουρα του λείπει το μέγεθος για να τα βάλει με αντιπάλους άνω των 2,10μ., ωστόσο δεν τον ποστάρεις καθόλου εύκολα. Και παρότι φαινομενικά αρκετά ογκώδης, είναι αρκετά σβέλτος για να κυνηγήσει ελαφρύτερα τεσσάρια, έστω και αν μάλλον δεν είναι εύκολο να το κάνει σε άμυνα με αλλαγές απέναντι σε αντίπαλα γκαρντ. Γι’ αυτή τη δουλειά, όμως, υπάρχουν ο Μπόνγκα και ο Χέιζ-Ντέιβις.

Στην τριετία του στη Ρεάλ (2021-2024) αγωνιζόταν πολύ περισσότερο ως «4», καθώς παρουσία των Έντι Ταβάρες και Βενσάν Πουαριέ δεν… περίσσευαν πολλά λεπτά για εκείνον στο «5». Στο ΝΒΑ, ωστόσο, την τελευταία διετία χρησιμοποιήθηκε πολύ ως σέντερ σε undersized σχήματα. Ειδικά τη σεζόν 2024/25 στους Σίξερς, αυτό συνέβη συχνά και… αναγκαστικά λόγω των τραυματισμών των Τζοέλ Εμπίντ και Αντρέ Ντράμοντ. Παίζοντας κυρίως ως stretch πεντάρι στη Φιλαδέλφεια, είχε 11 πόντους ανά αγώνα εκτελώντας 3,9 τρίποντα ανά αγώνα με ποσοστό 38%, ενώ είχε ακόμη 5,6 ριμπάουντ και 2,1 ασίστ σε 27,1 λεπτά ανά αγώνα.

Οι Σίξερς ήθελαν να τον κρατήσουν, αλλά εκείνος βρήκε το μεγαλύτερο-μέχρι τον… Παναθηναϊκό-συμβόλαιο της καριέρας του, τα 5,5 εκατ. δολάρια (μεικτά) των Νικς και πέρσι μετακόμισε στη Νέα Υόρκη. Όμως παρουσία η παρουσία του Καρλ-Άντονι Τάουνς και το Μίτσελ Ρόμπινσον δεν του άφησαν πεδίο να ξεχωρίσει στους μετέπειτα πρωταθλητές παίζοντας για μόλις 8,9 λεπτά ανά αγώνα. «Στη θέση όπου έχει αποδείξει ότι αποδίδει καλύτερα στο NBA, αυτή του σέντερ small-ball, απλώς δεν είχαμε διαθέσιμα σε σταθερή βάση για να τον αξιοποιήσουμε . Όσο για τη θέση “4”… για εμάς, λόγω των σέντερ που διαθέτουμε, τα ματσαρίσματα δεν ήταν πάντα ευνοϊκά. Έτσι, έπρεπε να επιλέγουμε προσεκτικά πότε θα βρισκόταν στο παρκέ και πώς θα τον χρησιμοποιούσαμε», είχε εξηγήσει ο κόουτς των Νικς, Μάικ Μπράουν, για τον περιορισμένο χρόνο του Γάλλου.

Τα ποσοστά του ανά θέση εκτέλεσης την τελευταία τριετία:

Τον Φεβρουάριο μετακόμισε στους Μπουλς με ανταλλαγή. Δεν άντεχε να μην παίζει και για να διευκολύνει τη μετακίνησή του στο Σικάγο παραιτήθηκε από την οψιόν 5,8 εκατ. δολαρίων που είχε για το 2026/27. Δικαιώθηκε, αγωνιστικά, καθώς λόγω της αποχώρησης του Νίκολα Βούτσεβιτς βρήκε και πάλι αρκετά λεπτά στο «5». Σε 26 εμφανίσεις με το Σικάγο πλησίασε τα νούμερα της προηγούμενης σεζόν, με 10 πόντους (38,3% στα τρίποντα), 5,7 ριμπάουντ και 1,7 ασίστ σε 24,7 λεπτά ανά αγώνα. Οι Μπουλς, ωστόσο, που προσπαθούν να «χτίσουν» κάτι… νεανικό, δεν του έκαναν πρόταση ανανέωσης και παρά την επιθυμία του να μείνει στο Σικάγο, επιστρέφει στην Ευρώπη.

Ισχυρή προσωπικότητα και ηγέτης

Ο Γιαμπουσέλε στιγματίστηκε από το άγριο ξύλο στον δεύτερο αγώνα των playoffs του 2023 απέναντι στην Παρτίζαν, όταν κόντεψε να σκοτώσει τον Ντάντε Έξουμ με μια λαβή πάλης. Όμως δεν είναι αυτός ο πραγματικός του χαρακτήρας και πρόκειται για ένα «χοντρό» στραβοπάτημα για το οποίο έχει μετανιώσει οικτρά. «Ζητώ ταπεινά συγνώμη για την συμπεριφορά μου, το μπάσκετ αφορά το ευ αγωνίζεσθαι και την φιλία. Απολογούμαι στην Παρτίζαν, τον Έξουμ και την οικογένειά μου, τον σύλλογο και όλους τους φιλάθλους», είχε αναφέρει τότε, με την ποινή πέντε αγωνιστικών που είχε δεχτεί να του στερεί τη συμμετοχή στο υπόλοιπο της Ευρωλίγκας, αλλά τη Ρεάλ να κατακτά τον τίτλο στο Κάουνας με το καλάθι του Γιουλ στο φινάλε απέναντι στον Ολυμπιακό.

Η προσωπικότητά του είναι σεβαστή σε όλα τα αποδυτήρια και γι’ αυτό είχε επιλεγεί και ως αρχηγός της Γαλλίας στο τελευταίο Ευρωμπάσκετ. Μάλιστα, μετά τον αποκλεισμό-σοκ στους «16» από την Γεωργία είχε βγει μπροστά αναλαμβάνοντας την ευθύνη. «Ο αποκλεισμός σε αυτή τη φάση της διοργάνωσης δεν συνάδει με τις προσδοκίες μας, ούτε αξίζει στους φιλάθλους και ως αρχηγός αναλαμβάνω την ευθύνη», ήταν τα λόγια του.

Ο ίδιος, πάντως, ήταν καθοριστικός στην τελευταία μεγάλη επιτυχία της Γαλλίας, το ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2024. Είχε 22 πόντους και 5 ριμπάουντ στον προημιτελικό απέναντι στον Καναδά, 17 πόντους και 7 ριμπάουντ στον ημιτελικό με τη Γερμανία, ενώ στον τελικό απέναντι στις ΗΠΑ είχε 20 πόντους και ένα τρομερό κάρφωμα πάνω από τον Λεμπρόν Τζέιμς.

 

Από την πυγμαχία και το ποδόσφαιρο στο μπάσκετ

Ο Γιαμπουσέλε γεννήθηκε στη Γαλλία (17/12/1995) από μετανάστες από το Κονγκό. Ο πατέρας του, που ήταν πυγμάχος και αργότερα προπονητής πυγμαχίας, μετακόμισε πρώτος στην πόλη Ντρου, προτού τον ακολουθήσουν η σύζυγός του και τα δύο παιδιά. Ο πατέρας του προπονούσε παιδιά στη γειτονιά τους στην πυγμαχία και σύντομα έκανε το ίδιο και στον Γκέρσον. Ο ίδιος, μάλιστα, σε συνέντευξή του στον Τζο Αρλάουκας και το podcast του για την Ευρωλίγκα, είχε πει πόσο τον είχε βοηθήσει η προπόνηση στην πυγμαχία για το μέλλον του στο μπάσκετ.

«Ευχαριστώ τον πατέρα μου καθημερινά, γιατί η προπόνηση με εκείνον με βοηθά ακόμη και σήμερα με την ταχύτητα των ποδιών μου. Αυτός ήταν ένας από τους λόγους που όταν ήμουν στους Σέλτικς με αποκαλούσαν ‘Dancing Bear’ (μτφ: αρκούδα που χορεύει). Το έκαναν γιατί έλεγαν πως είμαι σαν… αρκούδα, αλλά κινούμαι πολύ γρήγορα με τα πόδια μου. Συνεπώς η συγκεκριμένη προπόνηση με έχει βοηθήσει πολύ και ακόμη και σήμερα, τα καλοκαίρια, προσπαθώ να κάνω προπόνηση πυγμαχίας, καθώς με βελτιώνει στο footwork (σ.σ. γρήγορη κίνηση των ποδιών). Ξέρω πως με έχει βοηθήσει πολύ», είχε δηλώσει.

Ο Γιαμπουσέλε, πάντως, προτού στραφεί στο μπάσκετ έπαιζε ποδόσφαιρο. Όμως όταν ψήλωσε απότομα άφησε στην άκρη πυγμαχία και ποδόσφαιρο και το γύρισε στο μπάσκετ, το οποίο και λάτρεψε γρήγορα. Η διαδρομή που ακολούθησε πάντως ήταν μάλλον… ανορθόδοξη, αφού από τη Ροάν και τη Μετροπόλ από το 2013 μέχρι το 2016, μετά την επιλογή του στο νούμερο 16 του ντραφτ από τους Σέλτικς πέρασε μια σεζόν στην Κίνα (με πλουσιοπάροχο συμβόλαιο) και κατόπιν μετακόμισε το 2017 στη Βοστώνη. Δεν στέριωσε στο ΝΒΑ, αλλά γύρισε στην Κίνα και μετά πήγε στην Ευρωλίγκα, αρχικά με την Βλερμπάν και εν συνεχεία με τη Ρεάλ. Μέχρι να επιστρέψει τώρα για τον Παναθηναϊκό…

Γιατί… Παναθηναϊκός;

Ο Γιαμπουσέλε επέλεξε τον Παναθηναϊκό για πολλούς λόγους. Οι προφανείς είναι πως του προσφέρεται η δυνατότητα να παίξει σε έναν κορυφαίο οργανισμό και να διεκδικήσει την Ευρωλίγκα συνεργαζόμενος με τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς που αποτελεί πόλο έλξης για όλους τους παίκτες. Επίσης η φιλία του με τον Ματίας Λεσόρ, με τον οποίο συμπορεύονται από τις μικρές εθνικές ομάδες της Γαλλίας και κάθε καλοκαίρι κάνουν αρκετές μέρες διακοπές παρέα, ήταν ένα σημαντικό δέλεαρ.

Ασφαλώς, βέβαια, το οικονομικό είναι ένας σημαντικός παράγοντας. Στις τέσσερις σεζόν του στο ΝΒΑ δεν έχει κερδίσει συνολικά πάνω από 16,1 εκατ. δολάρια «μεικτά» (άρα «καθαρά» περίπου 9-10 εκατ.), ενώ η τριετία του στη Ρεάλ δεν είχε ακόμη «συμπέσει» με την κατακόρυφη αύξηση των κασέ. Δίχως υπερβολή, στην τριετία του στον Παναθηναϊκό μπορεί να κερδίσει περισσότερα χρήματα από όσα σε όλη του την καριέρα ως τώρα. Όμως, όπως απέδειξε και με το πώς χειρίστηκε τις αποφάσεις του για το ΝΒΑ, το βασικό του ζητούμενο είναι να πρωταγωνιστεί και να διεκδικεί τίτλους, όχι τα λεφτά…