Ο Παναθηναϊκός είναι προβληματικός και με τη χθεσινή του εικόνα, η υπόθεση Ευρώπη μπαίνει σε μεγάλες περιπέτειες.

Δεν κέρδισε ούτε την ΤΣΣΚΑ 1948 και ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο, έδειξε εντελώς ανέτοιμος.

Το τελικό αποτέλεσμα δεν ήταν καταστροφικό, όμως η εικόνα της ομάδας επανέφερε όλα όσα είχαν φανεί στα παιχνίδια με την Πάκσι.
Οι Βούλγαροι (κι αυτό ήταν γνωστό) παίζουν ένα περίεργο παιχνίδι. Όλοι πίσω από τη γραμμή του κέντρου σχεδόν έξω από τη μεγάλη τους περιοχή, όπου σφίγγουν την άμυνά τους σαν τανάλια, μην επιτρέποντας στον αντίπαλο να τους απειλήσει. Αντίθετα στις αντεπιθέσεις, με «όπλο» την πολύ καλή φυσική τους κατάσταση, δημιουργούν εύκολα κινδύνους.

Ο Παναθηναϊκός ήταν πολύ διαβασμένος. Έψαξε το γκολ με όλους τους τρόπους. Κάθετες, σέντρες, μπασίματα, με όποιο τρόπο θέλετε.

Το βρήκε από τη μαγική σέντρα του Αντίνο και τη φοβερή κεφαλιά ως φορ του παικταρά που ακούει στο όνομα Γιάγκουσιτς! Αυτός ο παίκτης θα κάνει φοβερά πράγματα με την πράσινη φανέλα γιατί ξέρει καντάρια μπάλα και έχει όλα τα στοιχεία που ξεχωρίζουν τον καλό, από τον πολύ καλό παίκτη.

Οι δύο 20χρονοι, ο Αντίνο και ο Γιάγκουσιτς, ήταν οι παίκτες που έδωσαν ζωντάνια στην επιθετική λειτουργία. Με τις κινήσεις τους, την τόλμη τους και την ενέργειά τους έδειξαν ότι μπορούν να προσφέρουν στοιχεία που έλειψαν από αρκετούς πιο έμπειρους συμπαίκτες τους.

Αυτό που προβλημάτισε και χθες ήταν η κακή αμυντική συμπεριφορά της ομάδας του Νίστρουπ. Ο Παναθηναϊκός φάνηκε πολύ καθαρά στο δεύτερο ημίχρονο, θέλει πολλή δουλειά και παράλληλα, θέλει βαρβάτο «οχτάρι» που να κάνει τη διαφορά και θα βοηθήσει και τον Καμαρά, που χθες ήταν πολύ σοφτ και ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο, χωρίς στηρίγματα, λογικό ίσως λόγω εποχής.

Με βάση όσα έδειξαν οι «πράσινοι» απέναντι στην Πάκσι και τώρα απέναντι στην ΤΣΣΚΑ 1048, ο Παναθηναϊκός οφείλει πρώτα να πείσει ότι μπορεί να παίξει ποδόσφαιρο για ενενήντα λεπτά. Μέχρι να το κάνει, η πρόκριση μόνο δεδομένη δεν μπορεί να θεωρείται. Ίσως προλάβουν να βοηθήσουν ο Ντέσερς κι ο Λιβάι Γκαρσία.