Ήταν 20 Μαΐου 2023 όταν ο Γιάννης Παπαδημητρίου αναλάμβανε τον ρόλο τεχνικού διευθυντή στον Παναθηναϊκό, με σκοπό, όπως λεγόταν τότε, να βοηθήσει τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς για να είναι ευκολότερη η μεταγραφική διαδικασία στο «Τριφύλλι». Και μπορεί να έγινε όντως ευκολότερη, όμως αυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση πως το έργο του 49χρονου ήταν επιτυχημένο.

Πέρασε πέντε μεταγραφικές περιόδους στους «πράσινους». Στην εποχή του Γιάννη Αλαφούζου στην ΠΑΕ Παναθηναϊκός, ο Παπαδημητρίου υπήρξε ο πιο προνομιούχος τεχνικός διευθυντής, όσον αφορά τα δεδομένα που είχε να διαχειριστεί. Για την αγορά παικτών, αλλά και για τα συμβόλαια που μπορούσε να προσφέρει. Στην διάθεσή του βρέθηκαν ποσά που οι προκάτοχοί του δεν μπορούσαν σε καμία περίπτωση να αξιοποιήσουν.

Οι μεταγραφικές επιλογές του Παπαδημητρίου

Δύο χρόνια και πέντε μήνες, πέντε μεταγραφικές περίοδοι, μεταφράζονται σε συνολικά 30 μεταγραφές επί ημερών Γιάννη Παπαδημητρίου. Αυτές είναι οι εξής:

Τόνι Βιλένα, Γουίλιαν Αράο, Έρικ Πάλμερ-Μπράουν, Φίλιπ Μλαντένοβιτς, Φίλιπ Τζούρισιτς, Τιν Γεντβάι, Γιώργος Νίκας, Τάσος Μπακασέτας, Δημήτρης Λημνιός, Σαμέτ Ακαϊντίν, Μπαρτολομιέι Ντραγκόφσκι, Βίκτορ Ούγκο, Νεμάνια Μαξίμοβιτς, Τζορτζ Μπάλντοκ, Αζεντίν Ουναΐ, Φίλιπ Μαξ, Ίνγκι Ίνγκασον, Ματέους Τετέ, Φακούντο Πελίστρι, Ρενάτο Σάντσες, Ντάβιντε Καλάμπρια, Ανάς Ζαρουρί, Κωνσταντίνος Κότσαρης, Αλμπάν Λαφόν, Αχμέντ Τουμπά, Μίλος Πάντοβιτς, Πέδρο Τσιριβέγια, Γιώργος Κυριακόπουλος, Βισέντε Ταμπόρδα, Σίριλ Ντέσερς.

Για αγορές παικτών –χρήματα μόνο σε ομάδες δηλαδή- ξοδεύτηκαν 41.150.000 ευρώ. Ποσό τεράστιο, ειδικά συγκριτικά με τα δεδομένα που είχαν να διαχειριστούν προκάτοχοι του Παπαδημητρίου τα προηγούμενα χρόνια. Ακόμη κι αν κάποιες κινήσεις δεν ήταν αποκλειστικά δικές του.

Είναι πάντως αδιαμφισβήτητο πως με τόσα χρήματα ο Παναθηναϊκός θα μπορούσε να είχε κάνει κάποιες πιο ποιοτικές επιλογές, αλλά κυρίως κάποιες πιο ορθολογικές. Οι ποδοσφαιριστές που επέλεξε ο Παπαδημητρίου δεν είναι κακοί, όμως δεν έμοιαζαν να υπηρετούν κάποιο συγκεκριμένο αγωνιστικό πλάνο. Η ύπαρξη τεσσάρων δεξιών εξτρέμ (Τετέ, Πελίστρι, Μαντσίνι, Λημνιός) και μηδέν αριστερών στο περσινό ρόστερ είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της έλλειψης λογικής στα «χτυπήματα» του «Τριφυλλιού».

Ερωτηματικά υπάρχουν και για κάποιες φετινές προσθήκες. Το γεγονός ότι οι Ταμπόρδα και Πάντοβιτς ουσιαστικά δεν χρησιμοποιήθηκαν ποτέ από τον Ρουί Βιτόρια, ενώ δεν είναι στις επιλογές ούτε του Χρήστου Κόντη, δημιουργεί αν μη τι άλλο προβληματισμό για το ποιος ενέκρινε τις μεταγραφές τους. Πορτογαλικά δημοσιεύματα μάλιστα υποστήριζαν λίγο πριν απομακρυνθεί ο Βιτόρια από τον Παναθηναϊκό πως δεν είχε στην λίστα του τους συγκεκριμένους ποδοσφαιριστές, για τους οποίους ωστόσο δόθηκαν σημαντικά ποσά…

Μεγάλες πωλήσεις, αλλά…

Αναφορικά με τις πωλήσεις, οι τρεις παραχωρήσεις του περασμένου καλοκαιριού (Ιωαννίδης, Βαγιαννίδης, Μαξίμοβιτς) θα φέρουν στα «πράσινα» ταμεία σχεδόν 45.000.000 ευρώ, αν φτάσουν τα μπόνους που έχουν προβλεφθεί στις συμφωνίες. Χωρίς όμως να είναι αποκλειστικά δικοί του οι χειρισμοί σε αυτά τα ζητήματα.

Εδώ βέβαια πρέπει να τονιστεί και ένας άλλος παράγοντας: η γνώμη του προπονητή. Μπορεί ο Παναθηναϊκός να εισέπραξε πολύ σημαντικά ποσά, όμως οι δηλώσεις που έκανε εκείνη την περίοδο ο Ρουί Βιτόρια υπονοούσαν πως δεν ήταν καθόλου σύμφωνος με τις παραχωρήσεις βασικών ποδοσφαιριστών του. Και το να πωλούνται κομβικοί παίκτες του ρόστερ, εν μέσω ευρωπαϊκών αγώνων, δίχως το «ΟΚ» του προπονητή, δείχνει ότι κάτι δεν λειτουργεί σωστά…

Φυσικά ο Παπαδημητρίου χρεώνεται και το ότι δεν κατάφερε να βρει λύσει με κανέναν από τους «κομμένους» παίκτες της ομάδας. Βιλένα και Μαξ εξακολουθούν να ανήκουν στο ρόστερ, για τον Σπόραρ πέρσι δόθηκε η λύση μέσω… Τζαβέλλα (Αλάνιασπορ) και γενικά για όσους ποδοσφαιριστές δεν βρίσκονταν στην «βιτρίνα» δεν κατάφερε να βρει προτάσεις.

Οι κακές επιλογές για τον πάγκο

Αναφορικά με τις επιλογές προπονητών τώρα, το διάστημα παρουσίας του παλαίμαχου αμυντικού στο ρόλο του τεχνικού διευθυντή ήταν απόλυτα αποτυχημένο. Απολύθηκε ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς και ήρθε ο Φατίχ Τερίμ, με τον ίδιο να μην έχει ουσιαστική εμπλοκή σε κάτι απ’ αυτά. Μετά το τέλος της συνεργασίας με τον Τούρκο, ήταν 100% προσωπική του επιλογή ο Ντιέγκο Αλόνσο. Φυσικά ο Ουρουγουανός απέτυχε, αποχώρησε μεσούσης της περσινής αγωνιστικής περιόδου και τον διαδέχθηκε ο Ρουί Βιτόρια.

Μια ακόμα επιλογή που δεν βγήκε, με τον Πορτογάλο να αποτελεί παρελθόν φέτος, λίγο μετά το ξεκίνημα της σεζόν. Τα ηνία δόθηκαν στον Χρήστο Κόντη για να… βγάλει το φίδι απ’ την τρύπα, με τον Έλληνα τεχνικό βέβαια να ετοιμάζεται να αφήσει την θέση του στον Ράφα Μπενίτεθ. Ο Παπαδημητρίου ήθελε να φέρει τον Σεργκέι Ρεμπρόφ, όμως η συμφωνία με τον Μπαλντίνι που ουσιαστικά τον έβγαλε εκτός αποφάσεων, δεν του επέτρεψε να «τρέξει» αυτή την περίπτωση.

Το… παραλίγο «έγκλημα» με Βαγιαννίδη και οι «μπηχτές» όσων αποχώρησαν

Μέσα στην θητεία του Γιάννη Παπαδημητρίου ο Παναθηναϊκός κόντεψε να χάσει… τσάμπα τον Γιώργο Βαγιαννίδη, ο οποίος πέρσι είχε μπει στον «πάγο». Ο Ντιέγκο Αλόνσο είχε παραδεχτεί εμμέσως ότι δεν ήταν δική του απόφαση να μην τον χρησιμοποιεί και πιθανότατα εάν δεν είχε έρθει η «μαύρη» μέρα για τον Τζορτζ Μπάλντοκ, που «βύθισε» στο πένθος όλον τον σύλλογο αλλά και γενικά την Ελλάδα, ο «Βάγια» θα είχε αποχωρήσει από το «Τριφύλλι». Τελικά παρέμεινε στην ομάδα και φέτος το καλοκαίρι έγινε μια από τις ακριβότερες πωλήσεις στην ιστορία της.

Παράλληλα, δεν μπορεί να μην γίνει αναφορά στις… μπηχτές που έχουν αφήσει για τον πρώην «πράσινο» τεχνικό διευθυντή παίκτες που αποχώρησαν επί των ημερών του από τον σύλλογο. Ρούμπεν Πέρεθ και Χουάνκαρ είναι τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα, με τον Ισπανό χαφ μάλιστα να κάνει λόγο για ασεβή συμπεριφορά από την πλευρά του Παπαδημητρίου, κατηγορώντας τον πως του πήρε το περιβραχιόνιο από τα πράγματά του και τον έθεσε εκτός ομάδας με δική του απόφαση.

Καταστάσεις που δεν αρμόζουν σε καμία περίπτωση σε έναν μεγάλο σύλλογο και δείχνουν ότι τα πράγματα στα αποδυτήρια δεν ήταν έτσι όπως θα έπρεπε…

Η μηδενική πρόοδος στο κομμάτι του σκάουτινγκ

Ένα ακόμη στοιχείο που «χρεώνεται» σε μεγάλο βαθμό, είναι το γεγονός πως δεν αναπτύχθηκε καθόλου το τμήμα σκάουτινγκ επί των ημερών του. Ο Παναθηναϊκός παραμένει «γυμνός» και δεν είναι τυχαίο πως πρόκειται για έναν απ’ τους τομείς που εστιάζει η επόμενη μέρα των «πράσινων».

Και το κομμάτι του σκάουτινγκ δεν αποτελεί μια δευτερεύουσα λεπτομέρεια, αλλά είναι προαπαιτούμενο για ομάδες που θέλουν να κάνουν πρωταθλητισμό και να βρίσκονται στο υψηλότερο επίπεδο. Το «Τριφύλλι» δεν παρουσίασε καμία πρόοδο στον συγκεκριμένο τομέα και αυτό είναι ένα από τα πρώτα πράγματα που παρατήρησε ο Φράνκο Μπαλντίνι, ο οποίος εισηγήθηκε μια ριζική αναδιάρθρωση.

Ο συνολικός απολογισμός του έργου του

Συνοψίζοντας όλα τα προαναφερθέντα, ο Γιάννης Παπαδημητρίου είχε όλα τα εφόδια για να φέρει σε πέρας το έργο του και να ενισχύσει ουσιαστικά τον Παναθηναϊκό σε όλους τους τομείς. Διαχειρίστηκε πολύ υψηλά ποσά, ειδικά σε σύγκριση με τους προκατόχους του, όμως δεν πέτυχε αυτά που θα έπρεπε.

Οι επιλογές του για την άκρη του πάγκου αποδείχθηκαν άστοχες, το κλίμα στα αποδυτήρια δεν ήταν θετικό, δεν κέρδισε ποτέ τον κόσμο, προχώρησε σε πωλήσεις χωρίς την έγκριση του προπονητή, ενώ σε επίπεδο μεταγραφών έφερε μεν αρκετούς ποιοτικούς παίκτες, όμως δίχως να υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο αγωνιστικό πλάνο στο οποίο να ταιριάζουν.

Δεν βρήκε λύση για να αποχωρήσουν όσοι δεν υπολογίζονταν, ενώ «έκοψε» από την ομάδα παίκτες που ενδεχομένως μπορούσαν να προσφέρουν περισσότερα. Ή τουλάχιστον δεν τους άξιζε να αποχωρήσουν με τόσο άκομψο τρόπο.

Όπως και να ΄χει, η παρουσία του Παπαδημητρίου στον Παναθηναϊκό δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να χαρακτηριστεί επιτυχημένη…