Όταν είσαι 15 χρόνια μακριά από την κορυφή, όταν απέχεις άλλο τόσο από κάποια ευρωπαϊκή παρουσία την οποία είχες μετατρέψει σε ευχάριστη συνήθεια, τότε το πρόβλημα δε λύνεται αποκλειστικά με τη σκληρή δουλειά, τη σωστή κατανομή ρόλων και την ομαδικότητα.

Ο Παναθηναϊκός είναι σε δύσκολη θέση. Θα συνεχίσει να είναι μέχρι να πετύχει τον στόχο τόσων ετών. Η πίεση έρχεται από μόνη της και φυσιολογικά. Σε περίπτωση που είχε φτάσει στο σημείο της συνήθειας στην αποτυχία, τότε θα είχε μικρύνει ως μέγεθος. Άρα, θα ήταν το χειρότερο δυνατό νέο.

Πώς πετυχαίνεις μετά από τόσες αποτυχίες; Μέσω των προσώπων. Τα άτομα πρέπει να διαθέτουν την προσωπικότητα, τα ηγετικά χαρακτηριστικά, την εμπειρία που απαιτείται για να ανταποκριθούν. Ο Ράφα Μπενίτεθ είναι μια τέτοια κατάσταση. Το καλός προπονητής, δεν μπαίνει σε συζήτηση. Το αν θα πετύχει ή όχι, δεν μπορεί να εκτιμηθεί. Αυτό που μοιάζει ξεκάθαρο όμως, είναι ο σεβασμός και το δέος που γεννά στους γύρω του.

Η πρώτη του αναμέτρηση στη Λεωφόρο, ήταν ενδεικτική. Οι αντίπαλοι τον κοιτούσαν με δέος. Ο τέταρτος της αναμέτρησης (Μόσχου) έκανε σαν μικρό παιδάκι που είδε ένα είδωλό του. Οι ποδοσφαιριστές του τον άκουγαν ευλαβικά και σχεδόν σε στάση προσοχής, χωρίς να τους το απαιτεί. Έβγαινε αυθόρμητα.

Ο κόσμος στην εξέδρα για πρώτη φορά μετά από καιρό, είχε θετική και αποθεωτική διάθεση απέναντι σε έναν προπονητή. Χωρίς να έχει δει ακόμη κάτι απ’ αυτόν. Απλά επειδή είναι αυτός που είναι. Το μεγαλύτερο μέγεθος τεχνικού που ήρθε ποτέ στην Ελλάδα. Φάνηκε και μόνο απ’ το πως αντιμετωπίστηκε στο εξωτερικό η έλευσή του. Για ποιον άλλο θετικό λόγο θα γινόταν η Super League πρώτο θέμα στην «Daily Mail»; Για τον Μπενίτεθ έγινε.

Πέρα απ’ το τι είσαι ποδοσφαιρικά, είναι και το ζήτημα της δυναμικής. Ο Ισπανός δίνει στον Παναθηναϊκό αυτό το στοιχείο του τεράστιου προπονητικού μεγέθους, το οποίο ξεπερνά τον ανταγωνισμό. Ως αίσθηση πάντα, γιατί αγωνιστικά είναι αστείο να γίνουν από τώρα τέτοιες προβλέψεις.

Η συνολική ανταπόκριση που υπάρχει για τον Μπενίτεθ όμως, είναι ένας οδηγός αναφορικά με το τι μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα που έχουν διαμορφωθεί. Ως προς την έλλειψη συσπείρωσης, πίστης και εμπιστοσύνης προς την ομάδα. Τα πρόσωπα τα κερδίζουν όλα αυτά. Εκείνα που είναι «ψημένα» στην πίεση και στο υψηλότερο επίπεδο. Με αποτέλεσμα να μην τους «λυγίζει» η δεδομένη… ψύχωση του οργανισμού για τίτλο.

Η Λεωφόρος «έδειξε» από κάθε άποψη, πως τον κάθε Μπενίτεθ τον εμπιστεύεται ευκολότερα, του δίνει χρόνο και χώρο για δουλειά ευκολότερα. Αυτό το στοιχείο αν ο Παναθηναϊκός το αυξήσει και το βάλει σε αρκετούς τομείς του ποδοσφαιρικού τμήματος, θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε το αποτέλεσμα.