Για πολλά πράγματα πιθανόν να ήταν προετοιμασμένος ο Ράφα Μπενίτεθ ερχόμενος στον Παναθηναϊκό, αλλά όχι για παίκτες που δεν μπορούν να σκοράρουν από τα 3 μέτρα

Από το πρώτο επίσημο ματς της σεζόν, κόντρα στους Ρέιντζερς, μέχρι και το Σάββατο στο Βόλο, ο Παναθηναϊκός πάσχει από ένα συγκεκριμένο και ιδιαίτερα βαρύ σύμπτωμα: δεν μπορεί να σκοράρει στις περισσότερες από τις κλασσικές φάσεις που δημιουργεί.

Την περσινή σεζόν λέγαμε πόσο μεγάλο πρόβλημα ήταν που δημιουργούσε ελάχιστες ευκαιρίες, αλλά με το ξεκίνημα της φετινής σεζόν, υπήρξε μια περίεργη ποδοσφαιρική «μετάλλαξη»: οι «πράσινοι επιτέλους άρχισαν να είναι πιο δημιουργικοί, η μπάλα έφτανε κοντά στην αντίπαλη εστία, οι στατικές φάσεις έγιναν κομμάτι του επιθετικού του παιχνιδιού αλλά η μπάλα έμπαινε γκολ με το σταγονόμετρο. Ενδεικτικό είναι ότι στα έξι καλοκαιρινά ευρωπαϊκά παιχνίδια, ο Παναθηναϊκός έκανε μια νίκη – αυτή με τη Σάμσουνσπορ εντός με 2-1, είχε τέσσερις ισοπαλίες και πέτυχε όλα κι όλα τρία γκολ.

Η πρόκριση όμως στη League Phase του Europa «κουκούλωσε» το πρόβλημα και η ελπίδα ήταν πως η ομάδα δημιουργεί ευκαιρίες, άρα κάποια στιγμή θα αρχίσουν να έρχονται και τα γκολ. Η προσθήκη του Ντέσερς, η απόκτηση Ταμπόρδα, ο Ζαρουρί, μαζί με τους «παλιούς», έφεραν μια προσδοκία ότι τα γκολ θα μπορούσαν να έρθουν και ο Παναθηναϊκός να αρχίσει να ξεδιπλώνει τις επιθετικές του αρετές. Αμ, δε… Ούτε με τον Λεβαδειακό έγινε αυτό, ούτε με την Κηφισιά, τον Ολυμπιακό ή τον Άρη.

Μετά από τρεις προπονητές και ένα σωρό παίκτες που δοκιμάστηκαν στην επίθεση, ο Παναθηναϊκός σκοράρει με το σταγονόμετρο, βάζει στα περισσότερα παιχνίδια γκολ πρώτος, αλλά μόνο σε λίγα κατάφερε να πάρει τη νίκη. Μέχρι που στο Βόλο δεν έβαλε γκολ πρώτος και δεν έβαλε γενικά γκολ, με αποτέλεσμα να χάσει 1-0 από μια ομάδα που του έκανε μια φάση όλη κι όλη, σε αντίθεση με τον Παναθηναϊκό που έκανε πάνω από 10 συνολικά, με τις 3-4 απ’ αυτές να είναι κλασσικές.

Ένα βουνό προβλήματα για τον Μπενίτεθ

Πολλά πράγματα μπορεί να χρεώσει κανείς στον Βιτόρια ή τον Παπαδημητρίου, ακόμα και στον Κόντη στο βαθμό που του αναλογεί, αλλά όχι το ότι δεν έμαθαν στους παίκτες της ομάδας να σκοράρουν από τα τρία ή τα πέντε μέτρα: αυτό, οφείλουν να το ξέρουν από τον πρώτο μήνα που μαθαίνουν να κλωτσάνε το τόπι, μπροστά σε ένα τέρμα με μήκος 7 μέτρα και 32 εκατοστά. Αν είναι ο Μπενίτεθ, που έχει ένα σωρό προβλήματα να λύσει κι ένα σωρό πράγματα να διδάξει, να ξαναγυρίσει στην ποδοσφαιρική «άλφα-βήτα» και να κάτσει να μάθει στους παίκτες πώς να βάζουν τη μπάλα στα δίχτυα όταν είναι απέναντι από μια «απέραντη» εστία, τότε δεν υπάρχει καμία τύχη…

Και προφανώς δεν μιλάμε για θέμα ανικανότητας ή «αμπαλοσύνης». Είναι κακή ψυχολογία; Είναι υπερβολική σιγουριά; Είναι αβάσταχτο άγχος; Είναι κάκιστος βαθμός συγκέντρωσης; Είναι χαλαρότητα στην τελική προσπάθεια; Ό,τι απ’ αυτό κι αν είναι, είναι ένα πρόβλημα που δεν έχει γιατρειά εδώ και περίπου τέσσερις μήνες, που έχει στερήσει ένα κάρο βαθμούς στο πρωτάθλημα και έχει φέρει τον Παναθηναϊκό σε ιδιαίτερα δυσχερή θέση στο Europa. Και με το επόμενο παιχνίδι να είναι την Πέμπτη, εκτός έδρας, κόντρα στη Μόλντε και το αμέσως επόμενο στη Λεωφόρο, απέναντι στον πολύ φορμαρισμένο ΠΑΟΚ, τα πράγματα μοιάζουν δύσκολα, σε Ελλάδα και Ευρώπη.

Ο Ιανουάριος είναι κοντά αλλά και ταυτόχρονα μακριά

Είναι δεδομένο ότι θα γίνουν «μεταγραφικές ενέσεις» τον Ιανουάριο – ο Τεττέη είναι η πρώτη. Αλλά η χειμερινή μεταγραφική περίοδος δεν ενδείκνυται για «τρέλες»: οι ελεύθεροι παίκτες είναι ελάχιστοι, οι παίκτες γενικά είναι ακριβότεροι απ’ ό,τι το καλοκαίρι και αυτοί που έρθουν θέλουν χρόνο προσαρμογής, αλλά η ομάδα που τους αποκτά δεν έχει την πολυτέλεια του χρόνου. «Μπαλώματα» στην πραγματικότητα μπορούν να γίνουν το Γενάρη, καθώς οι πραγματικά σημαντικές προσθαφαιρέσεις γίνονται το καλοκαίρι. Αλλά ούτως ή άλλως, μεσολαβούν ακόμα δυο μήνες μέχρι το Γενάρη και ως τότε ο Ράφα Μπενίτεθ πρέπει να πορευτεί με αυτούς που έχει. Μόνο που με έναν τρόπο, πρέπει αυτούς που έχει, να τους κάνει κάτι διαφορετικό απ’ ό,τι είναι αυτή τη στιγμή.

Ο προπονητής του Παναθηναϊκού περιμένει να γυρίσει ο Ντέσερς, ο Πελίστρι και ο Μπακασέτας, παίκτες που μπορούν να προσφέρουν πράγματα στη δημιουργία και το σκοράρισμα. Παράλληλα, πρέπει να δει αν μπορεί να του δώσει έστω τα ελάχιστα πράγματα ο Ρενάτο Σάντσες και η ασθενική του κράση και πότε θα επιστρέψει ο Καλάμπρια – μιλάμε για μισή 11άδα απόντων, εν δυνάμει βασικών.

Αλλά επειδή δεν μπορεί να γνωρίζει πότε ακριβώς και πώς θα επιστρέψουν, είναι αναγκασμένος να στηριχθεί σε αυτούς που έχει στη διάθεσή του, σε ένα γκρουπ παικτών που δείχνει να μην έχει αυτοπεποίθηση, να «λυγίζει» κάθε φορά που το ματς στραβώνει, που δεν βγάζει ποδοσφαιρικό εγωισμό και δεν «πνίγει» τον αντίπαλο ακόμα κι όταν εκείνος οπισθοχωρεί για να προστατέψει ένα αποτέλεσμα. Με άλλα λόγια, ο σπουδαίος Ράφα Μπενίτεθ, που έχει αναλάβει τόσες και τόσες ομάδες, που έχει πάρει τίτλους και έχει αφήσει πίσω του έργο στις ομάδες που εργάστηκε, που ανέδειξε ένα σωρό παίκτες και θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους τακτικιστές του ποδοσφαίρου, μοιάζει να αντιμετωπίζει την πιο δύσκολη και απαιτητική αποστολή της καριέρας του, στα 64 του χρόνια…