Η ιστορία της Ρόγκα και ο «Γολγοθάς» που πέρασε τους τελευταίους μήνες είναι γνωστά πλέον. Η λίμπερο και αρχηγός του Παναθηναϊκού πάλεψε και βγήκε νικήτρια από τη μεγαλύτερη δοκιμασία που μπορεί να συναντήσει κάθε άνθρωπος αλλά η τελική της νίκη είναι μάλλον μεγαλύτερη και πιο επιδραστική σε όλη την κοινωνία του βόλεϊ.

Αφού λοιπόν η Ρόγκα τα κατάφερε και επέστρεψε δυνατή στην καθημερινότητά της αλλά και στα γήπεδα ο σεβασμός που λαμβάνει κάθε εβδομάδα σε κάθε αγωνιστική είναι μια κίνηση σεβασμού που ελάχιστες φορές συναντάμε στην ελληνική αθλητική καθημερινότητα. Κατ’ αρχάς, όταν έγινε γνωστό το θέμα υγείας της ακόμα και τα πιο φανατικά pages αντιπάλων ομάδων έδειξαν τη στήριξή τους στον απόλυτο βαθμό. Και αυτό μπορεί να μοιάζει ανθρώπινο και αυτονόητο αλλά η αλήθεια είναι πως μέσα στην τοξικότητα που ζούμε τα τελευταία χρόνια τίποτα δε μοιάζει αυτονόητο.

Σχεδόν σε κάθε αγωνιστική της φετινής Volley League η Ρόγκα γίνεται δέκτης τιμών και δώρων από κάθε αντίπαλο. Ο ΖΑΟΝ στην πρόσφατη αναμέτρηση των δύο ομάδων, ο Πανιώνιος νωρίτερα και φυσικά και η ΑΕΚ, την οποία «υπηρέτησε» παλιότερα την τίμησαν με θέρμη. Ειδικά στην περίπτωση της ΑΕΚ αυτή η τιμή έχει ακόμα μεγαλύτερη σημασία καθώς έγινε από χέρια οπαδών της ομάδας κάτι που μοιάζει ακόμα πιο σπουδαίο. Και κατά πάσα πιθανότητα θα λάβει και άλλες βραβεύσεις από ομάδες και όχι μόνο στο υπόλοιπο της σεζόν.

Η Ρόγκα έκανε μια μεγάλη προσπάθεια, πρώτα για τον ίδιο της τον εαυτό και την οικογένεια και τους ανθρώπους της. Βγήκε νικήτρια γιατί απλά έχει μάθει να παλεύει σκληρά και να τα καταφέρνει και αυτό είναι προς τιμήν της. Αλλά το γεγονός ότι δε μιλάμε απλά για μια γυναίκα αλλά για μια αθλήτρια που καλώς ή κακώς ανήκει στην οικογένεια του βόλεϊ, της εθνικής ομάδας, του Παναθηναϊκού και άλλων τομέων την έχει κάνει ένα ξεχωριστό σύμβολο. Όσο περιττό και αν μοιάζει το να θυμίζουμε ότι κάποια πράγματα είναι σημαντικότερα από νίκες, τίτλους και προκρίσεις είναι κάτι που η Πέννυ το επανέφερε στο προσκήνιο.

Στην περίπτωσή της μιλάμε και για μια προσωπικότητα που ποτέ δεν προκάλεσε και που πάντα εξέπεμπε σεβασμό οπότε αυτό την έκανε ακόμα πιο αξιοσέβαστη ακόμα και στους πιο φανατικούς οπαδούς των ομάδων. Ο δικός της αγώνας, λοιπόν, έγινε ένας λόγος ώστε σε κάθε γήπεδο κόντρα σε κάθε αντίπαλο να ακουστεί ένα παραπάνω χειροκρότημα σεβασμού και ένα «μπράβο» αδιαφορώντας για χρώματα και φανέλες.

Πόσοι αθλητές το έχουν καταφέρει αυτό; Ελάχιστοι, και είναι μετρημένοι στα δάχτυλα. Χρειάζεται να φτάνουμε σε ζητήματα ζωής και θανάτου για να πέσουν οι τόνοι και να φτάνουμε και πάλι στον αυτονόητο σεβασμό προς τις αθλήτριες, τους αθλητές και τις αντίπαλες ομάδες; Δυστυχώς έτσι φαίνεται, αλλά ας ελπίσουμε ότι η ακτίδα φωτός θα μεγαλώσει. Το συμπέρασμα είναι πως η Πέννυ Ρόγκα είναι ένα παράδειγμα για όλους και έχει καταφέρει πολλά περισσότερα από το να νικήσει το… τέρας! Έχει καταφέρει να ενώσει όλο το ελληνικό βόλεϊ. Και όσα βραβεία και τιμές αν λάβει δε θα είναι αρκετά για να τις το ξεπληρώσουμε.

ΥΓ: Όσον αφορά την αγωνιστική της κατάσταση τα λόγια περιττεύουν. Η απίθανες άμυνες που έβγαλε στο τάι μπρέικ με τον ΖΑΟΝ και έγιναν viral μιλάνε από μόνες τους.