Οι «πράσινοι» μοιάζουν με άλλη ομάδα υπό τις οδηγίες του Ράφα Μπενίτεθ

Ο Παναθηναϊκός του Μπενίτεθ μπορεί να πετύχει από πολλά μέχρι τα πάντα! Με την 6η νίκη του σε 7 ματς με τον Ισπανό στον πάγκο, οι «πράσινοι» δείχνουν να είναι άλλη ομάδα, σε σχέση με τη χλωμή εικόνα του πρόσφατου παρελθόντος. Το πιστοποιούν βήμα βήμα, όπως θέλει ο κόουτς. Ντριμπλάροντας κάθε πρόβλημα και βγάζοντας λαγούς από το ποδοσφαιρικό καπέλο του Ράφα. Αυτή τη φορά… ο Ισπανός τράβηξε… Καλάμπρια. Και η Στουρμ Γκρατς αναγκάστηκε να χειροκροτήσει την παράσταση του «τριφυλλιού» στο ΟΑΚΑ.

Μια νίκη «χρυσάφι» βαθμολογικά – στο ΟΑΚΑ – κόντρα στους Αυστριακούς, που ανοίγει διάπλατα την πόρτα της οκτάδας και δίνει δικαίωμα στον Παναθηναϊκό να ονειρεύεται. Αλλά και να έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο, με τρεις ζαριές δικές του… Με Πλζεν και Ρόμα εντός έδρας και Φερεντσβάρος μακριά από το Ολυμπιακό Στάδιο.

Για να πάμε και στο ματς… Ο γηπεδούχος κατέβηκε στο παιχνίδι με ένα κάρο απουσίες. Με παίκτες που γύρισαν μετά από αρκετές ημέρες εξαιτίας τραυματισμών και χωρίς τον εγκέφαλο της ομάδας, τον Τσιριβέγια, ετοιμοπόλεμο σε μέγιστο βαθμό. Με αυτά τα δεδομένα και τηρουμένης της σκληρότητας και της ταχύτητας της αντιπάλου των «πράσινων», ο Μπενίτεθ διατήρησε τις βασικές παραμέτρους, αλλά άλλαξε το προβλεπόμενο σχέδιο. Ευέλικτος, οξύνους, διαβασμένος.

Παρέταξε τον Παναθηναϊκό με τρεις στόπερ ο κόουτς και κατάφερε, με εξαίρεση ένα διαστημικό τέρμα – μπροστά από τη ζώνη άμυνας – να μην κινδυνεύσει σε γενικές γραμμές η ομάδα. Ενώ είχε προϋπολογίσει τα πάντα. Ακόμη και τον χρόνο συμμετοχής έκαστου παίκτη, ανάλογα με τις μετρήσεις του.

Αφενός το έκανε για να ελέγχει την εναέρια κυκλοφορία σε επίθεση και άμυνα. Αφετέρου, για να έχει μια σχετική σιγουριά στα μετόπισθεν. Θέλοντας μπροστά να εκμεταλλευτεί αδυναμίες των Αυστριακών από αέρος, τις οποίες είχε διαβάσει το τεχνικό τιμ. Κάτι που εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο ο Σφιντέρσκι.

Οι «πράσινοι» ευτύχησαν να έχουν σε εξαιρετική ημέρα τον Ζαρουρί από την αριστερή πτέρυγα, αρκετά κινητικό τον Τετέ και πολύ δυναμικούς τους κεντρικούς αμυντικούς τους. Όχι στον αντίποδα σε τόσο καλή κατάσταση τους δημιουργικούς τους παίκτες. Ο Τζούρισιτς δεν ήταν ο γνωστός Τζούρισιτς, ο συνήθως – πολύ καλός φέτος – Μπακασέτας δεν κουβάλησε πολλές μπάλες, ενώ ο Καλάμπρια, που κλήθηκε να παίξει όλη την πτέρυγα και επέστρεψε μετά από αρκετό καιρό, έδειξε κατά διαστήματα έλλειψη ρυθμού, αλλά έκανε υπέρβαση. Η εμπειρία του μίλησε και το γκολ που σημείωσε μπορεί να αποδειχτεί ατόφιο χρυσάφι για την πρόκριση στην πρώτη οκτάδα.

Η έλλειψη καθαρού μυαλού στην τελική προσπάθεια ήταν το κύριο εμπόδιο του Παναθηναϊκού και έπρεπε να μιλήσει η ποιότητα του… αρχηγού, που έβγαλε μέρος του συμβολαίου του!

Η Στουρμ δεν έδειξε κάτι ιδιαίτερο, πέραν των αρκετών τρεξιμάτων της. Είχε περισσότερο αμυντικογενή διάθεση και θέλησε να χτυπήσει στο ανοιχτό γήπεδο. Το κομμάτι της άμυνας δούλεψε αρκετά καλά, αφού περιόρισε τον Παναθηναϊκό. Επιθετικά… λίγα πράγματα. Με δεδομένο μάλιστα ότι έπαιζε τα ρέστα της, όντας χαμηλά στη βαθμολογία. Δεν ρίσκαρε καθόλου και το τέρμα της ήταν περισσότερο προϊόν ατομικής κλάσης, με δόση τύχης και αδράνειας των «πράσινων» στο αμυντικό τρανζίσιον.

Η ουσία είναι ότι σε κάθε ματς ο Παναθηναϊκός παρουσιάζεται, σταθερά πλέον, ολοένα και καλύτερος! Γεμάτος αυτοπεποίθηση. Με διαφορετικές ιδέες στο χλοοτάπητα. Περισσότερα τρεξίματα. Και ένταση στο 90λεπτο, που ξεπερνά τον σκόπελο του 60ού λεπτού, που έβρισκε μπροστά του το «τριφύλλι» στο παρελθόν.

Το βασικότερο όμως είναι οι ξεκάθαροι ρόλοι. Η αφομοίωση των ρόλων που μοιράζει ο Μπενίτεθ. Η πιστή υπηρέτησή τους. Όλο αυτό το πακέτο έφερε την πιο καθοριστική νίκη στη διοργάνωση, μέχρι την επόμενη. Τα καλύτερα δείχνουν ότι έρχονται! Να περάσει ο επόμενος…