Ο Έρικ-Πάλμερ Μπράουν κάνει φέτος την καλύτερη σεζόν της καριέρας του και δικαίως έχει πάρει την φανέλα του βασικού σπίτι του.

Όλη η κουβέντα -και λογικά- περιστρέφεται γύρω από τον Ράφα Μπενίτεθ. Αν ο Ισπανός κατάφερε εν μία νυκτί να κάνει λειτουργικό το 3-4-3 και να πάρει πράγματα από τους Ζαρουρί και Καλάμπρια που έπαιξαν στους πρωτόγνωρους ρόλους των φουλ-μπακ, τότε μπορεί να κάνει τα πάντα.

Αν κατάφερε να βγάλει τέτοια αμυντική ασφάλεια σε ευρωπαϊκό παιχνίδι με την Στουρμ Γκρατς, παίζοντας ουσιαστικά χωρίς αμυντικά χαφ (εκτός μάχης Τσιριβέγια, Σιώπης, Σάντσες), τότε μπορεί να πετύχει τα πάντα.

Έχει κάνει τον ξεχασμένο Γεντβάι μπακ-σκόρερ, έχει κάνει τον Μπακασέτα να ευχαριστιέται το ποδόσφαιρο παίζοντας στο “8”, έχει κάνει τον Τετέ ξανά κεφάτο και τον Σβιντέρσκι να βρίσκει δίχτυα παντού.

Όλοι αυτοί οι παίκτες, λίγο έως πολύ, έχουν πάρει τα credits για την φετινή τους συνεισφορά.

Αμερικανός… κομάντο!

Ο πιο υποτιμημένος παίκτης του Παναθηναϊκού, αυτός που δεν έχει εισπράξει αυτό που του αναλογεί σε επίπεδο αναγνώρισης είναι ο Έρικ Πάλμερ-Μπράουν.

Ο Αμερικανός στόπερ πέρασε δύο πολύ δύσκολα χρόνια, με πολύ σοβαρούς τραυματισμούς, όμως φέτος η άμυνα των πρασίνων ξεκινάει από αυτόν.

Σταθερός, τόσο σε διάταξη με τέσσερις, όσο και με τρεις στην άμυνα, γρήγορος, σκληρός, είναι ο πιο μοντέρνος από τους στόπερ του Παναθηναϊκού, αφού μπορεί να ταιριάξει σε δίδυμο με όλους.

Βασικός και με Βιτόρια και με Μπενίτεθ, έχει βρει χημεία με τον Αχμέντ Τουμπά, είναι τέταρτος σε λεπτά συμμετοχής (πίσω από Τουμπά, Τσιριβέγια, Τετέ) και πολύ σημαντικός στην ανασταλτική λειτουργία του Παναθηναϊκού.

Μία μεταγραφή value for money, αφού αποκτήθηκε από την Τρουά για ελάχιστα χρήματα, για να είναι (αρχικά) 4ος – 5ος στόπερ και εξελίσσεται σε απόλυτο ηγέτη της πράσινης άμυνας.