Μια ομάδα που δεν έχει παικταράδες, ακόμη και με 10 παίκτες μπορεί να πάρει αποτέλεσμα από ένα σύνολο 11 ανθρώπων που παίζουν περιμένοντας με λύτρωση το τριπλό σφύριγμα.

Στο ΟΑΚΑ είδαμε ένα σύνολο δουλεμένο, με ταβάνι ποιότητας αλλά μεγάλης και εντυπωσιακής αθλητικότητας. Συν τα μεγάλα κορμιά. Γι’ αυτό ακριβώς η Βικτόρια Πλζεν πήρε το αποτέλεσμα με τον Παναθηναϊκό. Ο οποίος έμοιαζε με πνιγμένο που προσπαθούσε να βρει τη λύση φουλ στο άγχος και στον εκνευρισμό.

Αυτή η εικόνα έφερε το 0-0. Μια ομάδα κόντρα σε ένα σύνολο ανθρώπων που θέλουν πολλές διαφοροποιήσεις και χρόνο για να γίνουν ομάδα. Φυσικά η Ευρώπη δεν περιμένει, κανείς δεν γινόταν να πάει στην UEFA και να της πει «άσε να παίξουμε εμείς όταν έρθουν οι παίκτες κι όταν… δέσουν μεταξύ τους».

Το 0-0 ουσιαστικά στερεί το δικαίωμα να διεκδικηθεί η 8άδα, γιατί είναι στο -3 ο Παναθηναϊκός και έχει μπροστά του δύο ματς με εξαιρετικές ομάδες, την Φερεντσβάρος εκτός και την Ρόμα εντός. Άρα οι έξι βαθμοί είναι δύσκολοι, σε συνδυασμό πάντα με τα υπόλοιπα αποτελέσματα.

Το θέμα για τον Παναθηναϊκό δεν είναι τα κομπιουτεράκια. Αυτά είναι ωραίοι υπολογισμοί, ποδοσφαιρικοί. Άλλωστε ακόμη και με αυτά τα δεδομένα η ομάδα πρέπει να έρθουν τα πάνω-κάτω για να μείνει εκτός 24άδας έστω.

Οι Πράσινοι έχουν αυτή τη συνολική ψυχολογία, η οποία αντί να μεταφράζεται σε προσπάθεια και αύξηση αυτής, γίνεται αναμονή για λύτρωση μέσω του τέλους των αγώνων. Κοινώς όσο «αδειασμένος» είναι ο κόσμος, όσο ξενερωμένος αισθάνεται, άλλο τόσο έχουν αυτή την συναισθηματική κατάσταση οι ποδοσφαιριστές. Κάποιοι εξ αυτών τουλάχιστον. Οπότε δεν γίνεται να περιμένεις διαφορετική αγωνιστική εικόνα.

Σε πολλά σημεία το Τριφύλλι έμοιαζε να παίζει χωρίς να μπορεί. Από τον άξονα δεν γινόταν να δημιουργήσει κανέναν κίνδυνο, οι σέντρες ήταν εύκολη υπόθεση για τα «θηρία» των Τσέχων. Ο Καλάμπρια λόγω της εμπειρίας διαχείρισης τέτοιων τακτικών καταστάσεων, χωρίς να είναι… Καφού ποιοτικά, ήταν αυτός που έμοιαζε να έχει τις σωστότερες κινήσεις για να δημιουργήσει κινδύνους. Μαζί με τον Ζαρουρί που απ’ τα δικά του πόδια ήρθαν τα περισσότερα ζητήματα για την Πλζεν.

Τα τελειώματα, το… θολωμένο μυαλό, τα σουτ, έδειχναν να είναι χαμηλής ποιότητας, χαμηλής ψυχολογίας. Για παράδειγμα η κεφαλιά του Πάντοβιτς που τη στέλνει πάνω στον τερματοφύλακα. Ας τη χάσει, αλλά ας προσπαθήσει έστω να βρει γωνία. Σέντερ φορ είναι. Όχι πως φταίει το παιδί για το 0-0 φυσικά, μια φάση ήταν. Απλά είναι ένα ακόμη παράδειγμα έλλειψης στοιχείων που είναι απαραίτητα για να προχωρήσει μια ομάδα στην Ευρώπη.

Ως αποτέλεσμα μια ισοπαλία με μια αήττητη ομάδα, δεν είναι καταστροφικό. Έρχεται όμως να «κουμπώσει» σε ένα γενικό σκηνικό μιζέριας και εκνευρισμού. Γι’ αυτό και η αποδοκιμασία στο τέλος. Ο Παναθηναϊκός έτσι όπως είναι τώρα, απλά ζει το μαρτύριο της σταγόνας περιμένοντας να περάσουν οι μέρες για να έρθει ο Ιανουάριος.

Τότε δε θα αλλάξουν τα πάντα και δε θα δούμε ξαφνικά ένα σύνολο που θα κρύβει την μπάλα. Μακάρι να συμβεί, αλλά είναι ουτοπικό να το σκεφτόμαστε. Κυρίως να φύγει αυτό το αγχωτικό, το εξοργιστικό συναίσθημα όταν παίζει ο Παναθηναϊκός. Μπαίνει στο γήπεδο και αυτόματα ανεβαίνει η αρτηριακή πίεση, χωρίς να έχει γίνει κάποιο λάθος. Από συνήθεια κι επειδή έχουν εντυπωθεί συναισθηματικά πάρα πολλά.

Μόνο οι αλλαγές μπορούν να δώσουν ώθηση, ουσιαστική και ψυχολογική. Ποδοσφαιρική και συναισθηματική. Το Europa League είναι ο στόχος, στο ματς που έπρεπε να νικήσει πάση θυσία το Τριφύλλι αποδείχθηκαν οι περισσότεροι «λίγοι». Ειδικά με τα δεδομένα που παρουσιάστηκαν. Ευτυχώς το επόμενο ευρωπαϊκό είναι ένα μήνα μετά τα Χριστούγεννα. Τρία ματς έμειναν για να φύγει ο Δεκέμβρης. Υπομονή…

Υ.Γ. Το θέμα με τα κορμιά και την αθλητικότητα, επιβάλλεται να το κοιτάξει ο Παναθηναϊκός. Ο Σιώπης εξαφανιζόταν ανάμεσα σε 2-3 αντιπάλους πάνω από 1.85μ. Το δεξί μπακ της Βικτόρια έκανε επέλαση και δεν τον προλάβαινε κανείς ούτε με λάσο. Ύψος, δύναμη και ταχύτητα, χρειάζονται όσο χρειάζεται και η ποιότητα.

Υ.Γ.1: Η εικόνα του ΟΑΚΑ με τους γερανούς, είναι αποκρουστική. Κυρίως όμως, δεν δίνει την αίσθηση της έδρας σε κανέναν αντίπαλο. Δεν αισθάνονται πως παίζουν σε δύσκολες συνθήκες. Ειδικά σε συνθήκες πίεσης του αντιπάλου, η εξέδρα παίζει σημαντικό ρόλο σε ματς όπως αυτό με την Πλζεν.

Υ.Γ.2: Μηδενική ανάπτυξη και κίνδυνος απ’ τον άξονα, ανάγκη για ατομική ενέργεια, φαντασία και φρεσκάδα. Ακόμη και έτσι πάλι δεν είδαμε τον Ταμπόρδα. Δεν είναι τυχαίο.

Πηγή: sdna.gr