Η ποιότητα ξεχωρίζει ακόμα και στις μεγάλες δουλεμένες ομάδες

Μετά απ’ αυτό που είδαμε όσο είχε ρυθμό και δυνάμεις ο Ντέσερς, δεν σηκώνει συζήτηση πως για να ισορροπήσει απλά η κατάσταση χρειάζονται 5-6… Ντέσερς σε άλλες θέσεις.

Γράφει ο Λ. Μπακολιάς.

Ο Μάικλ Τζόρνταν είχε πει στην ομιλία του στο Hall of Fame: «Δεν υπάρχει το εγώ στην ομάδα, υπάρχει όμως στη νίκη». Κάτι παραπάνω ξέρει από ομαδικό αθλητισμό. Ακόμη κι αν πρόκειται για άλλο σπορ και όχι για ποδόσφαιρο. Κι εκεί τα δεδομένα ίδια είναι, αναφορικά με την ποιότητα και την ανάγκη που έχει ένα σύνολο να διαθέτει αυτούς που πραγματικά ξεχωρίζουν.

Ζητάμε διαρκώς να γίνει μια καλή ομάδα, δεν πρέπει βέβαια να ξεχνάμε ποιοι κάνουν την ομάδα: Οι παίκτες. Στην κατάσταση που είναι ο Παναθηναϊκός, μοιάζει ουτοπικό να απαιτείται εδώ και τώρα να παρουσιάσει ένα σύνολο με χημεία, δέσιμο και αρμονική λειτουργία σε ποδοσφαιρικό επίπεδο. Τα καλά απ’ τα άσχημα παιχνίδια, τα διαχωρίζει η ατομική ποιότητα λοιπόν. Όπως ακριβώς είδαμε με τον Βόλο.

Με σεβασμό και εκτίμηση στον Λαφόν που είχε καθοριστική συνεισφορά με το πέναλτι που απέκρουσε, δεν θα τον βάλουμε στην ίδια ευθεία με τον Ντέσερς για αυτό το ματς. Ο Νιγηριανός ήταν η πραγματική διαφορά. Το… κύμα ποιότητας που μπήκε και όσο είχε ρυθμό και δυνάμεις, παρέσυρε προς τα πάνω όλη την ομάδα.

Έβαλε κι αυτή τη μυθική γκολάρα που θύμισε λίγο από τη σουτάρα του Σισέ στη Νέα Σμύρνη με τον Πανιώνιο. Προφανώς δεν συγκρίνουμε τους παίκτες, αλλά τονίζουμε τη δυσκολία του γκολ και την ικανότητα που χρειάζεται για να επιτευχθεί.

Αυτόν τον φορ στερήθηκε ο Παναθηναϊκός τόσο καιρό και θα τον στερηθεί στα επόμενα ματς λόγω Κυπέλλου Εθνών Αφρικής. Όμως ακόμη κι έτσι, η… προσφορά του ήταν τεράστια. Σε μια στιγμή που χρειάζεται διαρκώς να έχουμε τις αποδείξεις για το που πρέπει να πάει το πράγμα.

Από τον Γενάρη και μετά, ο Παναθηναϊκός θα έχει μπροστά τον Ντέσερς και το… θωρηκτό Τεττέη. Ποιότητα, νοοτροπία, δίψα, φιλοδοξία. Το Σφιντέρσκι-Πάντοβιτς με το οποίο πορεύτηκε ως τώρα το Τριφύλλι, δεν διαθέτουν αυτά τα στοιχεία. Μην παρεξηγηθούμε, δεν είναι κακοί παίκτες και έχουν δώσει πράγματα. Ειδικά ο Πολωνός. Όμως, Ντέσερς δεν είναι. Ούτε έχει τα χαρακτηριστικά παίκτη που σε παίρνει παραμάζωμα όπως ο νεαρός που για λίγο ακόμη θα είναι στην Κηφισιά.

Αυτή η μεταβολή αφορά το «9». Ανάλογες καταστάσεις πρέπει να υπάρξουν κι αλλού. Ντέσερς δηλαδή κι ακόμη καλύτεροι. Στο «8», στο «10», στο «11», συν όποια ακόμη προσθήκη αποφασίσει ο προπονητής. Για να αυξηθούν πραγματικά οι ποιοτικές λύσεις που θα δώσουν βάθος στο ρόστερ.

Ο Παναθηναϊκός δεν έγινε ξαφνικά καλή ομάδα. Τα άσχημα που κουβαλά σε νοοτροπία, τα εμφάνισε ξανά. Μόλις ο Ντέσερς κουράστηκε/αντικαταστάθηκε, ήταν σα να γυρίζουμε πίσω τη σελίδα και να ξαναδιαβάζουμε αυτό το άσχημο περιεχόμενο που το βαρεθήκαμε.

Για να γίνει ομάδα ο Παναθηναϊκός, θέλει χρόνο και παίκτες που θα επισπεύσουν τη διαδικασία. Διότι έχοντας πολλούς Ντέσερς σε πολλές θέσεις, είναι ευκολότερο να ισιώσεις κάτι που πάει να σου στραβώσει. Είναι ευκολότερο να μοιάζουν καλύτεροι οι όχι και τόσο ποιοτικοί που δεδομένα θα υπάρχουν στο ρόστερ. Όπως συμβαίνει σε όλες τις ομάδες.

Αυτό το «εγώ» που κάνει τη διαφορά. Περισσότερο όταν δεν έχεις να αντιπαρατάξεις την ομαδική σου δουλειά και ικανότητα. Πίστα που για να την φτάσεις, χρειάζεσαι τα «κανονάκια» της ατομικής ποιότητας. Των παικταράδων. Δεν έμεινε πολύ. Δύο ματς ακόμη.

Υ.Γ. Βαρύ το κλίμα για τη διαιτησία και έρχεται Τούμπα. Φωνάζει ο Μπέος για τον Φωτιά, φωνάζει ο Ολυμπιακός για τη διαιτησία τη δική του και του Άρης – ΠΑΟΚ, ενοχλημένος ο ΠΑΟΚ για το VAR που δεύτερη φορά δεν αλλάζει την απόφαση του διαιτητή. Νομοτελειακά όλα αυτά ξέρετε που θα «σκάσουν».