Ένα σύνολο που ακόμη δεν έχει πλησιάσει –έστω– το απόλυτο των δυνατοτήτων του και δεν είχε τη χαρά να παίξει με πληρότητα 90%, προκαλεί… τρέμουλο το τι θα μπορεί να κάνει υπό αυτές τις συνθήκες.

Τα μεταγραφικά εξιτάρουν τον κόσμο. Ειδικά στο μπάσκετ όπου ουσιαστικά το μεγαλύτερο μέρος της σεζόν είναι διαθέσιμο για κινήσεις, τα σενάρια ξεφεύγουν. Ο Παναθηναϊκός ως ομάδα είχε πολλά ζητήματα να αντιμετωπίσει ως τώρα στη σεζόν. Μέσα σε αυτή τη διαδικασία, υπήρχε και μια μόνιμη κουβέντα για ενίσχυση, προσθήκες, μεταγραφές.

Θα αποκτηθεί σέντερ; Θα αποκτηθούν δύο ψηλοί λόγω των πολλών προβλημάτων; Θα κοιτάξει για παίκτη που παίζει και στο «4»; Θα ασχοληθεί με κάτι διαφορετικό σε θέση; Σενάρια, γνώμες, με έναν αστερίσκο που κανείς δεν ανέφερε: Ποτέ σε αυτή τη σεζόν δεν έχει αγωνιστεί ο Παναθηναϊκός έστω με 90% πληρότητα στο ρόστερ του.

Ήδη υπάρχουν δύο τραυματισμοί του Όσμαν, δύο του Χολμς, ο Λεσόρ είναι μόνιμα εκτός, ο Γιούρτσεβεν είχε θέμα, από αγώνα σε αγώνα κάτι προέκυπτε. Ακόμη και σε αυτή τη διαβολοβδομάδα, ο Ναν είχε διάστρεμμα στα δύο ματς που έπαιξε και ο Σλούκας ενοχλήσεις στο γόνατο μετά το παιχνίδι στην Κωνσταντινούπολη. Δύο μέρες πριν το τζάμπολ με τη Χάποελ δηλαδή.

Είναι τέτοιο το επίπεδο των παικτών του Παναθηναϊκού, που οι σπουδαιότερες «μεταγραφές» που μπορούν να γίνουν, είναι οι επιστροφές των τραυματιών. Αποδείχθηκε με τον Όσμαν αυτό. Ο Τούρκος φόργουορντ με το που μπήκε ξανά στην ομάδα, άλλαξαν οι ισορροπίες και στις δύο πλευρές του παρκέ. Το ίδιο είχε γίνει με τον Φαρίντ όταν αποκτήθηκε και έπαιξε σε Παρίσι και Μαδρίτη, δίνοντας την ευκαιρία στους «πράσινους» να έχουν έστω έναν διαθέσιμο σέντερ.

Αλήθεια λοιπόν, ποια προσθήκη στους ψηλούς θα ήταν καλύτερη από την επιστροφή του Λεσόρ; Ποια κίνηση για να δώσει λύσεις στο «5», θα ήταν εντυπωσιακότερη από την ενεργοποίηση του Χολμς μετά από 10 αγώνες απουσίες στην Euroleague;

Το «τριφύλλι» πρέπει πρώτα απ’ όλα να δει τις πραγματικές του δυνατότητες με το ρόστερ που πλήρωσε ακριβά για να έχει. Αυτό είναι το λογικό και το πιο λειτουργικό. Οι συνθήκες αλλάζουν τα δεδομένα και η σεζόν φέρνει ανάγκες και απαιτήσεις που δεν περιμένει κανείς. Όμως η σταθερά του Παναθηναϊκού, είναι το να έχει ξανά τον Χολμς – ειδικά αν αυτό είναι στο επίπεδο που τον είδαμε πριν τον τραυματισμό του – κι ακόμη περισσότερο να γυρίσει μετά από τη μακρά απουσία του ο Λεσόρ.

Η αναμονή αυτή, γίνεται πιο ευχάριστη με εβδομάδες όπως αυτή κόντρα σε Φενέρ και Χάποελ. Γιατί το εύλογο ερώτημα στα χείλη κάθε μπασκετόφιλου, είναι το απλό: «Αν ο Παναθηναϊκός μπορεί να αποδίδει τέτοιο μπάσκετ με τόσα προβλήματα, μόλις έχει και τη γραμμή ψηλών ετοιμοπόλεμη, που θα φτάνει το ταβάνι του;».

Κανείς δεν μπορεί να το πει με σιγουριά. Έχοντας όμως το δείγμα γραφής του «τριφυλλιού» με τα δεδομένα προβλήματά του, τότε η καλύτερη ενσωμάτωση και η εύρεση ρόλου στον Σορτς, αλλά και οι διαθέσιμοι Λεσόρ και Χολμς, πραγματικά αρκούν για να… προκαλέσουν τρέμουλο σε κάθε αντίπαλο.

Κατά συνέπεια, κάπως έτσι φανερώνεται και το επίπεδο του σχεδιασμού του Παναθηναϊκού. Συνέθεσε ένα ρόστερ που υπό νορμάλ συνθήκες, χωρίς μόνιμες μαζεμένες αναποδιές δηλαδή, θα είναι η πληρέστερη και ποιοτικότερη ομάδα της Ευρώπης.

Φυσικά επειδή κανείς δεν έχει… υπογράψει συμβόλαιο με το αν θα έρθει αυτή η στιγμή, ή πότε θα έρθει, ή αν θα προκύψουν άλλα ζητήματα, το ευτύχημα για τον Παναθηναϊκό είναι πως παρά τα τόσα θέματα, παραμένει σε ετοιμότητα για να καλύψει τις όποιες ανάγκες του. Αν κριθεί πως υπάρχουν κι όποιες κριθεί πως είναι αυτές, από τον άνθρωπο που έχει την ευθύνη του αγωνιστικού. Τον προπονητή. Κάτι που είναι το σωστό από κάθε άποψη.