Παιδιά με κίνητρο κάνουν την ομάδα να φαίνεται υπερβολικά καλύτερη ενώ μπροστά της έχει μεγάλη διαδρομή για να φτάσει στο επιθυμητό και μεταγραφές που πλέον είναι ξεκάθαρο πως αλλάζουν τη ζωή των «πράσινων».

Τα νιάτα που συνδυάζονται με τον ενθουσιασμό και την ταχύτητα. Για μια ομάδα που έμοιαζε και ήταν… βαλτωμένη. Ψάχνοντας ακριβώς αυτά τα στοιχεία που είχε απέναντι στον Άρη. Φτάνοντας σε μια άνετη πρόκριση, πέρα για πέρα δίκαιη, κόντρα σε αντίπαλο που ήταν φορμαρισμένος και με τεράστιο κίνητρο.

Σε καμία περίπτωση δεν έγινε το Τριφύλλι… υπερομάδα. Απλά έδειξε μέσω της εισόδου νέων προσώπων, την ικανότητα και το μέγεθος και του προπονητή. Αυτοί που μπήκαν έχουν ταλέντο, έχουν αθλητικότητα. Μέσω αυτής έγινε ευκολότερη η τακτική διαχείριση του Μπενίτεθ, για να «κουμπώσει» στα θέλω του παιχνιδιού. Διότι πέρα απ’ την φρεσκάδα των προσώπων που μπήκαν στην ομάδα, έγινε ευκολότερο να φανούν και οι υπόλοιποι. Αποκορύφωμα ο Μπακασέτας, γιατί με τόση αθλητικότητα σε όλη την άλλη μεσοεπιθετική γραμμή, ο «Μπάκα» μπορεί να δείξει ευκολότερα τα δικά του προτερήματα.

Η πρόκριση είναι σημαντική, σπουδαία. Το επίπεδο του ποδοσφαίρου που έπαιξε ο Παναθηναϊκός, καλό, όχι όμως το τέλειο. Γι’ αυτό υπάρχει δρόμος. Μακρύς και δύσκολος. Υπάρχει βέβαια και η ελπίδα. Την είδαμε στον Τετέι. Ο τύπος είναι ο Έλληνας Λουκάκου, τεράστια μεταγραφή. Όπως και ο Παντελίδης, με το παιδί να αποδεικνύει απ’ την πρώτη του εμφάνιση πως έχει να δώσει πολλά.

Ατομικά χαρακτηριστικά τα οποία «κουμπώνουν» με το πλάνο και τη φιλοσοφία του προπονητή. Το είπε άλλωστε, θέλει ένταση και νέα νοοτροπία. Αυτά του τα χάρισαν τα «φρέσκα» πρόσωπα. Ανεβάζοντας και την ψυχολογία του κόσμου. Δίνοντας κάτι νέο σε ένα κλαμπ που ποδοσφαιρικά το έχει απίστευτη ανάγκη.

Σε καμία περίπτωση δεν αρκούν αυτά. Είναι απλά ένα αρχικό δείγμα του τι μπορεί να γίνει, αν τα πάντα πάνε καλά. Μέσα από ένα σύνολο με διαφορετική προοπτική και ελπίδα, νέα νοοτροπία και «τρέλα» για επιτυχία. Ως κόρη οφθαλμού να προφυλαχθούν αυτά τα στοιχεία, για να μην εξαφανιστούν όπως συνέβη τις προηγούμενες φορές. Αυτό το δείγμα, το μετατρέπεις σε μονιμότητα. Δίνοντας στα παιδιά αυτά τα ακόμη ποιοτικότερα στηρίγματα, με στοιχεία που θέλει ο προπονητής φυσικά, για να γίνει ακόμη καλύτερο αυτό το λίγο που είδαμε.

Το μυαλό όλων είναι λογικό να ταξιδεύει στο πώς θα είναι η ομάδα με 1-2 χαφάρες ακόμη να μπαίνουν σε αυτό το σύνολο, «δυναμίτες» ποιοτικά και αθλητικά. Πώς θα είναι με τον Αντίνο και τον Πελίστρι στα «φτερά». Τον Ντέσερς ή κάποιον άλλο ανάλογο ή καλύτερο στράικερ δίπλα στον Τετέι.

Ο Παναθηναϊκός είδε ξανά το τι δρόμο επιβάλλεται να ακολουθήσει: Ποιότητα, αθλητικότητα, «φρεσκάδα» που αλλάζει τον οργανισμό στο σύνολό του. Διώχνοντας τα… μαύρα σύννεφα της μιζέριας, φέρνοντας την ελπίδα.

Ο προπονητής είναι ο κατάλληλος, είναι αφελές να θεωρήσουμε κάτι διαφορετικό. Έδειξε κιόλας την τεράστια προσωπικότητά του, γιατί μην γελιόμαστε μόλις είδαμε την ενδεκάδα οι περισσότεροι σκεφτήκαμε πως κάνει rotation ενόψει ΑΕΚ. Κι αυτός με τον Μπόκο και τον Παντελίδη, με τον Τετέι και τον Σφιντέρσκι, με τον Μπακασέτα πλάι στον Τσιριβέγια, παρουσίασε το κατάλληλο πλάνο. Επειδή είναι αυτός που είναι και δεν το φοβήθηκε.

Το πρότζεκτ αρχίζει να γίνεται εμφανές. Και από τα ονόματα με τα στοιχεία των μεταγραφών που πάνε να γίνουν και απ’ αυτές που έχουν γίνει, ακόμη πιο ξεκάθαρο. Η ισορροπία, ο ενθουσιασμός, η αθλητικότητα και η ποιότητα που διαφοροποιούν την ίδια την ζωή του Παναθηναϊκού. Κάνοντας και τα παιδιά που ήταν στην ομάδα, να φαίνονται ακόμη καλύτερα. Ή να φαίνονται όπως πραγματικά είναι, χωρίς να τα υποτιμά η γενική κατρακύλα.

Δεν έχουμε αναφέρει σχεδόν καθόλου τη σημασία της πρόκρισης, της νίκης επί του Άρη και όλα αυτά. Γιατί ο Παναθηναϊκό πρωτίστως πρέπει να «χτίσει» πάνω στην απόδειξη της ελπίδας του πλάνου του. Πάνω στον προπονητή και στη νοοτροπία που θέλει να περάσει. Με τα κατάλληλα εργαλεία. Φαίνεται άλλωστε πως 2-3 πρόσωπα διαφοροποιούν τα πάντα.

Ο περίφημος νόμος του ποδοσφαίρου θέλει την ομάδα να είναι πάνω απ’ τα πρόσωπα. Όταν όμως δεν είσαι καλή ομάδα, τότε πρέπει να αρχίσεις απ’ τα κατάλληλα πρόσωπα για να φτιάξεις γύρω τους την κατάλληλη ομάδα. Με δυο αυγά, ένα κιλό ζάχαρη και αλεύρι, δεν κάνεις μουσακά. Πρώτα ψωνίζεις τα κατάλληλα υλικά και μετά εμπιστεύεσαι σε κάποιον ξέρει την προετοιμασία. Ο Παναθηναϊκός «πεινάει», αλλά αναγκαστικά πρέπει να περιμένει το «μαγείρεμα». Άμεσα να φέρει τα υλικά και ας τα αφήσει στα χέρια του… σεφ.

Υ.Γ. Το Κύπελλο είναι τεράστια ευκαιρία για τίτλο. Στην Τούμπα ο Παναθηναϊκός απογοήτευσε πριν κάποιες εβδομάδες. Εκεί θα είναι ακόμη ομορφότερο να έχει μία απ’ τις καλύτερες βραδιές των… προσεχώς για το αύριο του.

Υ.Γ.1: Ο Χιμένεθ όσο καλό προπονητή κι αν τον θεωρούν κάποιοι, είναι μακράν ο πλέον ακατάλληλος για να σου δώσει να καταλάβεις τι έγινε σε έναν αγώνα. Πραγματικά ώρες-ώρες μοιάζει να έβλεπε άλλο ματς. Το έκανε και στο ΟΑΚΑ που παραλίγο να πει πως τον πέρασαν… πριονοκορδέλα.